خداحافظ دوست قدیمی
روز جمعه 12 تیرماه 94 ، بعد از شرکت در مراسم تشییع جنازه دوست قدیمی خود ، پیشکسوت ورزش استان شادروان حاج عبدالعزیز افتخاری ، در مسیر گناوه به دیلم ، خاطرات و تلاش های بی وقفه آن مرحوم در ذهنم ورق می خورد . خبرنگار مجله کیهان ورزشی در دهه 60 به بعد که با مطالب و گزارش های جالب و نقدهای منصفانه و تیز خود ، حرکت ورزش را در استان بوشهر رونقی خاص می بخشید . فروشگاه لوازم ورزشی او در میدان اصلی شهر ، تنها یک فروشگاه نبود ! بلکه مأمن و پایگاه دوستداران ورزش بخصوص فوتبال استان بود . قلم شیوا ، رسا و گویای او در بیان مشکلات ورزش ، از اطلاعات وافر و از همه مهمتر شجاعت و صداقت او نشان داشت .
بیاد می آورم در سال 1364 ، به هنگام برگزاری مسابقات فوتبال جوانان کشور در تهران ، به دعوت مجله کیهان ورزشی عازم مرکز شد تا از نزدیک با مطالب و تفاسیر خود ، این مسابقات را تحت پوشش قرار دهد ، نوشته های جالب و تحسین برانگیز او در آن سال باعث شد تا دوستداران ورزش کشور برای اولین بار با نام این خبرنگار جسور و شهر او بندر گناوه آشنا شوند.
قبل از آنکه بندر گناوه با بازار ، پاساژهای متعدد آن و اجناس ارزان قیمت وارداتی معروف شود ، قبل از آنکه این شهر با ساحل زیبای آن یا با افتخارآفرینی ورزشکاران جانباز خود در میادین جهانی و پارالمپیک و تیم محبوب پرسپولیس و مربی فداکار آن نادر جعفری مشهور شود، قبل از آنکه این بندر قدیمی با نام افراد بزرگوار و خیّر خود کریمی و چرومی شناسانده شود ، این عزیز ورزش بود تا با نوشته های مفید و صریح خود ، شهر گناوه را بیش از پیش معرفی نمود ، هر چند که نام این بندر قدیمی به جهت رشادت و دلاور مردی های جوانان غیور این دیار در دفاع مقدس و تقدیم ده ها شهید و جانباز و آزاده نام غریبی نبود.
بیاد می آورم وقتی که بعنوان مربی تیم منتخب نوجوانان گناوه ، قهرمان استان شد، هنوز تیتر زیبای او در مجله کیهان ورزشی تحت عنوان « بچه های چاه بردی و مال قائد در لباس گناوه افتخار آفریدند» در اذهان فوتبال دوستان گناوه ای باقی است .
بیاد می آورم وقتی که بعنوان داور ، مسابقه حساس هما و شهباز دیلم را به چه صلابتی سوت زد ...
بیاد می آورم در بحبوحه مسابقات فوتبال جام جهانی فوتبال ، در زمانی که از ماهواره خبری نبود و مردم علاقه مند به فوتبال بندر ، این مسابقات را از تلویزیون کشورهای حاشیه خلیج فارس تماشا می کردند، این عزیز ورزش ما بود تا گزارش های دست اول و جالبش ، زینت بخش صفحات کیهان ورزشی گردد.
بیاد می آورم هر وقت در مسائل و مقررات فوتبال با مشکلی روبرو می شدیم سریع خود را به مخابرات دیلم می رساندیم تا با آن مرحوم ارتباط برقرار کرده و از راهنمایی او بهره مند شویم.
بیاد می آورم در زمانی که مربی تیم وحدت گناوه بود و با چه عشق و علاقه ای وقت می گذاشت هزینه می کرد ، تورنمنت چندجانبه با دعوت از تیمهای شهرستانی برگزار می کرد .
بیاد می آورم اندوه و ناراحتی او را به هنگام فوت بازیکن جوان خود بهادر آبی را .
بیاد می آورم چهره غمگین او در مراسم درگذشت مرحوم محمود حیات داودی و اکبر بشیرزاده دو تن از معلمان دلسوز این شهر را .
بیاد می آورم خاطرات تلخ و شیرین این عزیز از دست رفته را ...
بارها از طرف مسئولین مجله کیهان ورزشی از او خواسته شد تا ساکن تهران شود و در آنجا با آنها ادامه همکاری دهد ولی عشق خدمت به همشهریان گناوه ای و مردم استان ، به او اجازه نداد تا زادگاه خود را ترک نماید و او درست می اندیشید چرا که اینجا گناوه بود ... اینجا بوشهر بود و اینجا جنوب ، سرزمین احساس ، عاطفه و محبت ...
سالها خدمت به جوانان ورزش دوست شهر و دیار خود در کسوت خبرنگاری ، مربیگری ، داوری از او یک کارشناس خبره و دلسوز ساخته بود تا در برنامه ورزشی «نشان» سیمای بوشهر، مردم ورزش دوست استان را از تجربیات و مطالب خود بهره مند نماید.
حضور چشمگیر مردم قدرشناس گناوه و استان در مراسم تشییع جنازه ، نشان دهنده این بود که عبدالعزیز افتخاری تنها متعلق به گناوه نبود ، او متعلق به همه استان خود بود از دیلم تا عسلویه ...
روحش شاد و یادش گرامی باد.
سیدحسین میرجهانمردی – بندر دیلم – تیرماه 94
جويباری هستيم كه دوست داريم به اندازه وسع مان جاري شويم. اگر ياريمان كنيد شايد رودخانه و دريا شويم.