دیلُمی‌یَل

«بشر همیشه در حال افراط و تفریط است همیشه یا در حال هجوم است یا در حال عکس العملی نسبت به یک فکر یا عمل. بشر همیشه یا به طرف راست یا چپ می افتد.،به طرف افراط در مادیت می افتد،یک مرتبه عکس العملی در او ایجاد می شود و به طرف معنویت افراط می کند،باز در طرف معنویت به قدری اغراق و افراط می کند که از زندگی مادیش می افتد و باز در او عکس العمل مادی ایجاد می شود و علیه آن معنویت به طرف مادیت رو می کند.»ص*28

حال این روزهای ما نیز همین گونه است.متاسفانه گاهی افراط و اصرار بر آموزه های دینی،مردم را به سوی بی توجهی به دین و معنویات سوق می دهد.به تازگی گفته شده که مدارس زیر نظر حوزه ی علمیه می روند و یک روحانی به طور مرتب آموزه های دینی را به دانش آموزان گوشزد می کند.نمی دانم این طرح چه قدر کارشناسی شده و متقن است و تا چه میزان می تواند موفق باشد.

دخترم می گوید تمام صبح ها در برنامه ی صبحگاهی ،دعایی پخش می کنند که بچه ها مجبور به سکوت و گوش دادن هستند.خیلی ها اصلا حوصله ندارند و گاهی یواشکی قایق کاغذی درست می کنند.

من همیشه احساس می کنم اجرای مراسم دعا و نیایش آن هم با سوز و حال و گریه ،در اول صبح می تواند اثر منفی داشته باشد و انرژی و شادابی بچه ها را کاهش دهد و این که این مراسم معنوی شرایط و آدابی دارد که اگر رعایت نشود بیشتر به مراسمی تکراری و اجباری بدل می شود.مراسمی که نه تنها موجب ایجاد انگیزه در دین ورزی نمی گردد بلکه به احتمال فراوان نتیجه ی عکس دارد.انسان باید به اختیار و انتخاب خود به طرف دین و مراسم های دینی برود و گرنه اصرار بر دین ورزی و اجرای مراسمات اجباری،تبدیل به کارخانه ی منافق پروری می شود.همین می شود که روز به روز بیشتر شاهد دزدی ها ،دروغ ها،اختلاس ها،رشوه خواری ها ،و...هستیم.

آقای رییس جمهور زحمت کشیده اند و منشوری را به نام منشور حقوق شهرورندی ارائه نموده اند.یکی از حقوق مشخص و بی تردید هر فرد،حق آزادی بیان و حق انتخاب است.من از این حق استفاده می کنم و می گویم به هیچ وجه با این طرح موافق نیستم و امیدوارم ترتیبی اتخاذ شود که این طرح هرگز صورت اجرایی به خود نپذیرد و گرنه شاهد دوری هر چه بیشتر فرزندان این مرز و بوم از دین و معنویت می شویم،معنویت یک چیز پیش پا افتاده می شود و فرصت انتخاب و تفکر از افراد گرفته می شود.

 

*روشنفکر و مسئولیت های او در جامعه،دکتر علی شریعتی