دیلُمی‌یَل

امروز قبل از اذان صبح داشتم آیه ای چند، از قرآن را می خواندم. در بیشتر ماه رمضان تنها روزی دوصفحه از قرآن کوچکی را که دوست عزیزم خانم الف، زمانی که در دانشگاه شیراز با هم بودیم،به من داد، را می خوانم.من اصلا دوست ندارم قرآن را تند تند بخوانم صرفا به این خاطر که در ماه رمضان آن را ختم کنم،معنای آیه های آن و آرامش نهفته در آن ها مرا از عجله کردن باز می دارد.

قرآن کتاب زندگی است و از بسیاری مسائل در آن سخن رفته است؛این کتاب بزرگ، برای من از زنان می گوید زنانی که امانات خدا در دست مردان هستند و مردانی که قدرت یافتند تا به نیکی از آن بهره مند شوند.از سرگذشت ساکنان گذشته ی زمین،ساکنانی که به خوبی با خود و با زمین رفتار نکردند و نابود شدند و این می تواند تنبیهی برای ما باشد که نه با خود درست رفتار می کنیم و نه با زمین،جنگ ها و آدمکشی ها و آلوده کردن زمین و از بین بردن جنگل ها و جانوران و دریاها و...تنها گوشه ای از جنایات ما آدمیان است،از حاکمان ستمگر، حاکمانی که بدان ها مهلت داده شده اما نه برای همیشه ،از پیامبران و دلیل آمدنشان و تقدیر انسان که پیش از آمدنش به جهان رقم خورده و تاکید بر این که خدا بر هیچ کس ستم روا نداشته است،از این که خدا خوبی ها را با مهربانی بی انتهای خود بسیار بسیار بیش از آن که بوده پاداش می دهد و گناهان را فقط در حد همان گناه محاسبه می کند، از این که خدا اگر می خواست می توانست تمام زمین را با فرشی از طلا بپوشاند؛ پس داشتن ها و نداشتن ها همه در دست خداست و همه با رزقی معلوم به زمین آمده اند،رزقی که در عین این که برای به دست آوردنش می بایست تلاش نمود اما هرگز به خاطر کم و زیاد بودن آن نباید غصه خورد و ناشکری کرد....

خلاصه این که با این همه معنای نهفته در قرآن حتی اگر بارها هم ان را خوانده باشی نمی توانی بدون خواندن معنای آن و لذت بردن از کلام خدا از آن رد شوی.هرچند گاهی در بین خواندن معنی آیه ها از دست مترجم قرآنی که در دست دارم عصبانی می شوم.او گاه و بی گاه تفسیر آیه ها را به کسی یا گروهی نسبت می دهد و که من فکر می کنم وسط کلام خدا تفسیر خود را آوردن،کار درستی نیست.تفاسیر معتبری موجود است که هر کس در صورت تمایل می تواند به آن ها مراجعه کند.

و در پایان این که امیدورام قرآن بخوانید و از خواندنش لذت ببرید و در آن تدبر کنید .باشد که آیه های نورانی خدا در روح و جانمان اثر کند مارا به خود بیاورد تا با خود و دنیایمان مهربان تر باشیم از دزدی و رشوه خواری و ظلم بپرهیزیم و از این پس بیشتر به فکر زمین باشیم زمینی که امانتی است در دست ما و بهترین بندگان خدا آن را به ارث خواهند برد.