« گذری بر فعالیت وبلاگ دیلمی یل »
نوشتاری از خامه گرانمایه برادر ارجمندم حاج عبدالله مرادی، بدون هیچ شرحی تقدیم به خوانندگان گرامی
« گذری بر فعالیت وبلاگ دیلمی یل »
نویسندگی یک رسالت و وظیفه است که آفریدگار هستی آن را مانند هر فن و هنر دیگری به انسان عطا نموده است. تا آنجا که در کتاب آسمانی از آن سوگند یاد نموده است: «ن والقلم و ما یسطرون» و در همه ادوار تاریخ نقش اندیشمندان در هدایت جامعه از اهمیت بالایی برخوردار بوده است. کمک به افزایش دانایی مردم و گسترش علم و ادب و هنر ارزشی بسیار والاست که بر دوش اهل قلم و صاحبان اندیشه به امانت گذاشته شده است و بدون شک « نگارش اندیشه ها، سرمایه آینده است.»
افزایش مهارتهایی نظیر اندیشیدن، تقویت ذهن، و حتی افزایش مهارت گفتمانی از فواید مهم نوشتن می باشد که با به اشتراک گذاشتن آنها در فضای مجازی وبلاگها و سایتها می توان به بهبود و پیشرفت وضعیت موجود جامعه کمک های موثر و فراوانی نماید.
امروزه دنیای اینترنت برای تمام افراد فضای نوشتن و بیان نظرات و عقاید ایجاد نموده است تا هرکدام بتوانند ایده های ناب خود را با همنوعان به اشتراک بگذارند و این دنیا آنقدر فضا دارد که هر کسی برای خود بتواند محیطی به نام وبلاگ را طراحی کند وآنچه دل تنگش می خواهد روی خروجی آن قرار دهد. مطالب بالا مقدمه ای بود تا بتوانیم «گذری برفعالیت وبلاگ دیلمی یل» داشته باشیم.
وبلاگ دیلمی یل از نخستین وبلاگ هایی بوده که در بهمن ماه 85 در دنیای مجازی دیلمی ها با ایده ی برادر خوش ذوقمان" داریوش راستی" و همکاری گروهی از دوستان خوش فکردیلمی تولد یافت. در همان نخستین روزهای تولدش توانست دیلمی های بیشماری را به پای میز کامپیوتر و دنیای اینترنت بکشاند.
در این میان دوستان و همکلاسی های قدیم را یافتیم که سالها از آنها بی خبر بودیم و یا حتی اگر در شهرمان نیز بودند نقطه اشتراکمان فقط خاطرات دوران تحصیل و مدرسه بود. اما زمان که گذشت دیدیم که همشاگردیهای قدیم ، دوستان جدید، دانش آموزان امروز و حتی معلمان دیروز ما همگی در این فضا جمعند و اندیشه های ناب و عظیمی دارند که بوجود آورنده ی نقاط اشتراکی مهم تر و درخشان تری در عرصه زندگی اند.
حال هرچند تفکر نویسندگان دیلمی یل به دو نظریه مبدل گشت: گروهی که معتقدند ما جمع دیلمی هایی هستیم که فقط برای دیلم و درباره ی دیلم و پیشرفت و آبادانی دیلم می نویسیم و گروه دومی که معتقدند ما جمعی از دیلمی هایی هستیم که در همه زمینه ها و نه اخص دیلم بلکه همه مردم فارسی زبان می نویسیم.
با این حال نویسندگی با هر دو تفکر می تواند مفید و تأثیر گذار باشد.
«دیلمی یل» در طی دوران فعالیتش مسیر پر فراز و نشیبی را سپری نموده است. به گونه ای که در برخی روزها و ماهها شاهد فعالیت بسیار نویسندگانش بوده ایم و روزهای پر جوش و خروشی را پشت سر گذاشته است و در روزگاری دیگرمانند این روزها ،کم رونق بوده و اوقات کم فروغی را به نمایش گذاشته است تا جایی که مدت هاست دو یا سه نفر از نویسندگانش شور و شوق نوشتن دارند!
اوج فعالیت دوستان وبلاگی ما زمانی بود که در پاکسازی ساحل دیلم و پارک جنگلی عامری پیشگام بودند.
در این میان می توان به شکیبایی و پشتکار برادر عزیزمان آقای راستی به عنوان مدیر وبلاگ اشاره نمود که علیرغم تحمل سختی ها ، ناملایمات و مشکلات موجود توانسته است این کشتی را در تلاطم سهمگین کنایه ها و گاهاً هجمه های بیرحمانه ای که بر نویسندگان آن صورت می گیرد هدایت نماید.
تلاشها و زحمات آقای راستی در هدایت و مدیریت وبلاگ از جهت دیگر ستودنی است که ایشان توانسته است جمعی از نویسندگان خوش ذوق، تحصیلکرده و با سلیقه های گوناگون را دروبلاگ گرد هم آورده و در فضایی صمیمی، مطالبی علمی و نقادانه ارائه نمایند.
وآنچه را که نباید فراموش کنیم این است که این وبلاگ با این ایده و تفکر بوجود آمده است:« جويباری هستيم كه دوست داريم به اندازه وسع مان جاري شويم. اگر ياريمان كنيد شايد رودخانه و دريا شويم و اگر سنگ بر راهمان نهيد، شك نكنيد كه ما هم مرداب میشويم.»
و اما برادران و خواهران محترم وبلاگ نویس دیلمی یل و دوستان عزیز! بدانیم که جویبار مسیرش هموار نیست، گاهی مسیرش هموار است و پر شتاب و گاهی به سنگها و موانعی برمی خورد و حرکتش کند می شود و آرام، سرسختی و تلاش جویبار است که می تواند راهگشا باشد. حیات و سر سبزی همواره ارمغان جویبار بوده است. و اگر امروز جویباران متعددی در دنیای مجازی شهرمان جاری گشته اند بدون شک متأثر از همین جویباران دیروز بوده است. و بالاخره این جویباران در ادامه مسیربه هم خواهند پیوست تا با تشکیل رودخانه ای خروشان در بستر دریا به آرامش برسند. دریایی که وسعتی به اندازه اندیشه انسان دارد و کرامتش قطره ای است از دریای رحمت بیکران خالق.
ودر پایان بر ماست تا ارج نهیم بر زحمات تمامی نویسندگانی که برای نویسندگی و خلق آثار و نشر آنها و ارتقاء شعور و آگاهی جامعه اوقات گرانبهایشان به تفکر و مطالعه می گذرانند. برای همه این عزیزان آرزوی موفقیت و سربلندی میهن عزیزمان را از درگاه احدیت مسئلت می نمایم./
با تشکر - عبداله مرادی
/*
جويباری هستيم كه دوست داريم به اندازه وسع مان جاري شويم. اگر ياريمان كنيد شايد رودخانه و دريا شويم.