دیلُمی‌یَل

ثبت نام از کاندیداهای ریاست جمهوری شروع شده است.بعضی از آن ها، از پیش مشخص بوده اند و گروهی هم، هنوز معلوم نیست که چه کسانی و با چه برنامه ای برای آینده ی کشورهستند.این موقع ها که می شود گزارش های تلویزیون بیشتر به این موضوع اختصاص  می یابد.گزارشگرها میکروفن هایشان را بر می دارند و از هر کسی که کنارشان رد می شود نظرخواهی می کنند.این که اینگونه نظر خواهی چه میزان موثرو نشان دهنده ی نظر واقعی مردم است،بماند، اما به راستی ویژگی های یک رییس جمهور خوب و لایق چیست؟ وآیا در این مدت بیست روزه مردم می توانند به درستی فرد شایسته را تشخیص و انتخاب نمایند؟

همواره چنین بوده که ؛افرادی با کارکردهای متفاوت می آیند و می روند و پس از آن ،مردم برای انتخابات بعد باز هم دچار سردرگمی در انتخاب اصلح می شوند.و این جاست که جای خالی حزب ها پدیدار می شود.زیرا«یکی از مهم ترین مکانیسم های ایجاد هنجار سیاسی،نظام حزبی است.تکثر ساحه ی قدرت و نظارت متقابل احزاب بر عملکرد رقبا،قواعدی را برای رفتار سیاسی به وجود می آورد که تا حدود زیادی از سیاست ها و ناپیگیر یها جلوگیری می کند»

حزب ها وظیفه ی تجمیع اندیشه ها و انسجام دیدگاه ها و کارکردها را به عهده دارند. برنامه های تعریف شده ی حزب ها در امر توسعه ی و بازسازی کشورو مواضع مدون و روشن سیاسی آن ها که در طول سال ها نقد و بررسی، و به چالش کشیده شده است، می تواند از سردرگمی مردم در انتخاب درست بکاهد.