دیلُمی‌یَل

«دلیل واقعی انحطاط عالم سیاست در دوران ما این است که پر از افراد ناوارد و تازه کاری است که خیلی هم از خودشان خوششان می آید .هرکس در هر حرفه ای شکست می خورد به سیاست رو می آورد و فکر می کند در این رشته موفق خواهد شد در هر بحث و گفتگویی،همان افرادی که جرات نمی کنند بدون آشنایی کافی با جبر و شیمی درباره ی این علوم حرف بزنند،به راحتی درباره ی سیاست،که با آن هم آشنایی ندارند، داد سخن می دهند.در حالی که در زمان های گذشته،فراگیری هنر سیاست کار بسیار مشکلی بود و خیلی طول می کشید و از میان کسانی که جرات می کردند وارد آن بشوند به طور طبیعی نخبگانی بیرون می آمدند.» مکتب دیکتاتورها.ص19

شاید شما نیز این روزها با خواندن اخبار مربوط به کاندیداهای شوراهای شهر و روستا دچار تعجب و سردرگمی شده باشید. و شاید شما نیز از خود پرسیده باشید یک مجری برنامه ی کودک و یا هنرپیشه و فوتبالیست و طنزپرداز و بقال  و....چه چیز از دنیای سیاست و اداره ی یک شهر می داند که برای این کار کاندید شده است؟چه می شود که این افراد بدین وادی گام می گذارند؟ آیا رای آوردن این افراد دلیل نبود افراد متخصص است و یا دلیل ناآگاهی افراد رای دهنده؟آیا بهتر نیست که افرادی که تخصص شهرسازی و یا دفاع از حقوق شهروندی دارند به این مکان ها راه یابند؟ آیا شورای یک شهرکه تصمیماتش می تواند برای سالیان دراز در زندگی مردم تاثیرگذار باشد آن قدر اهمیت ندارد که کمی جدی تر گرفته شود و تفاوتی با انتخابات انجمن اولیا و مربیان مدارس داشته باشد؟آیا کشمکش های سیاسی موجب سرخوردگی نخبگان نگردیده است؟به نظر شما اگر افراد ناوارد وارد چنین سیستم هایی شوند چه کسانی بیشتر بهره می برند؟و آیا می تواند در برگزاری این گونه انتخابات، عمدی، باشد؟

یادمان نرود که کشور ما امانتی از جانب خدا، و تمام کسانی است که در این خاک زیسته اند،بدان عشق ورزیده اند و برای آزادی آن جان داده اند.یادمان باشد که بدیها و بی قانونی ها به یک باره بر سر مردمی آوار نمی شوند بلکه بی اعتنایی به رویدادها و فرو رفتن در خلسه ها و خواب هاست که کشوری را به تباهی می کشاند.

من با کتاب مکتب دیکتاتورها اتفاقی آشنا شدم.کافی بود کتاب از اینیاتسیو سیلونه باشد و با ترجمه ی مهدی سحابی. کتاب به صورت داستانی گفتگو وار از چگونگی تشکیل دیکتاتوری در کشورها می گوید .یکی از شخصیت ها دوست دارد دیکتاتور شود و شهر به شهر و کشور به کشور به دنبال فنون دیکتاتوری می گردد.در ابتدای کتاب یکی از آن ها می گوید:«به همدیگر گفتیم:برویم و با چشم خود ببینیم که این دیکتاتوری ها ی معروفی که این قدر از ان ها حرف می زنند چه طور به وجود آمده،این دیکتاتورها چگونه آدم هایی هستند،چطور به قدرت رسیده اند،و از همه مهم تر از تجربیات ان ها چه چیزهایی می شود یاد گرفت؟»ص8

انتشارات:نشر نور   چاپ اول 1363