براي محسن
جز چین و شکن های نمایات لب ساحل ..... از آمدن و رفتن امــــواج چه حـــاصل ؟
تـــــکرار بُـــوَد زندگی من، همه تـــــکرار ..... فرسوده شدم،پیر شدم ای دل غافل
*********************
ســرِ توُ وُ شوُ قیل توُسوُن ........ ستاره سی تو ایچیدُم چه آسون
صُبِ گَه وُ شِکَلِ موج دریـهَ ........ مِنهِ طـــــارمهَ و بوی نــون تَبدون
**********************
دلی دادم که شایـــد دل بگیرم ..... میان قلب تـــــو منزل بگیرم
ندادی دل و لیکن دل شکستی ..... دلم را پس بده تا گِل بگیرم
*************************
بیوُ بــــارون سبخ زار دل مــوُ ..... بیابــــونه ، پرِ خـــاره دل موُ
همه اِیگن سبخ سنبل نِروُیه!..... بروُیهِ ، چون تِنهَ داره دل مو
*************************
بیا جانم که شـــارژم ته کشیده ...... کسی بدتر از این روزم ندیده
ستاره* یکصد و چهل باز ستاره* ..... کــــــد رمز از لبان تو چشیده
**************************
ســرِ توُ : بالای پشت بام
شوُ قیل : شب قیرگون ، شب تاریک
ایچیدُم : می چیدم
صُبِ گَه : صبح زود
مِنهِ : داخل
شِکَلِ : سرو صدا
نِروُیه : رویش نکند، سبز نشود
تِنهَ : تو را
جويباری هستيم كه دوست داريم به اندازه وسع مان جاري شويم. اگر ياريمان كنيد شايد رودخانه و دريا شويم.