دیلُمی‌یَل

دراین مانده بودم که آیا باز بنویسم یا دراین خفقان و رخوت، سکوت کنم، اما به این باور رسیده ام که با سکوتمان حلاوت خفت را آسان می چشیم ! پس اندیشه هایمان را فریاد می کشیم تا تلخی آزادگی را محکم لگدمال کنیم.  

 ساحل افتاده گفت   : گر چه بسی زیستم

هیچ نه معلوم شد  آه   که من کیستم   .

موج ز خود رفته ای،   تیز خرامید و گفت   :

 هستم اگر می  روم گر نروم نیستم   .

) محمد اقبال لاهوری     (

٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

هستم اگر می روم  ! خوشتر ازین پند نیست .

بسته به زنجیر را لیک خوش آیند نیست .

تن، همه شوق و امید، جان همه آوا شدم

بس به فراز و نشیب، رفتم و باز آمدم،

زآنهمه رفتن چه سود؟ خشت به دریا زدم !

شوق در آمد  ز پای، پای درآمد به سنگ

و آن نفس گرم تاز، در خم و پیچ درنگ؛

اکنون، دیگر، دریغ،  تن به قضا داده است !

موج زخود رفته بود، ساحل افتاده است !

فریدون مشیری