دیلُمی‌یَل

نذورات در ماه محرم

zahedi — Sun, 20 Dec 2009 12:48:18 GMT

این روزها در گرماگرم ایام سوگواری ، همه جا صحبت از نذورات و چگونگی توزیع آن هاست . هر ساله در ایام ماه محرم به تعداد گوسفندانی که برای قربانی و ادای نذر هستند ، اضافه می شود !! در بسیاری از کوچه ها و خیابان ها جوی های خون روان می شود و ...

استفاده از ظروف یکبار مصرف در این ایام نیز خود حکایتی دارد . از این ظروف برای تقسیم آب ، شیر و غذاهای خوش عطر و بوی محرم مورد استفاده قرار می گیرد و پس از مصرف نذری به آشغال تبدیل شده و همه ساله دیده ایم که کوهی از لیوان های قد و نیم قد چه بلایی بر سر چهره ی شهرمان می آورند.

کاش باور می کردیم اطعام مردم تنها راه ادای نذری نیست .

کاش باور می کردیم اهدای خون ، نشاندن لبخند بر لب یک یتیم ، خرید بخشی از تجهیزات بیمارستان ، آزادی زندانیان مالی ، یا خوشحال کردن یک انسان ، چیزی کمتر از توزیع چای و شربت و غذا نیست .

سنگار افتو

salehi — Thu, 17 Dec 2009 16:53:18 GMT

جمعه هفته پیش در شهرمان شاهد رویداد مهم فرهنگی بودیم. برگزاری دومین جشنواره استانی شعر محلی " سنگار افتو " با حضور شعرای مطرح استان بوشهر( هرچند برخی شعرای مطرح تر به جهت عدم همسویی با سیاستهای .... اداره کل ارشاد اسلامی حضور نداشتند ) به میزبانی شهرستان دیلم در سالن پیامبر اعظم با شرکت گسترده علاقمندان به شعر وادب از دیلم وشهرستانهای مختلف استان برگزار گردید. این جشنواره که با زحمات وتلاشهای فراوان رئیس وکارکنان اداره فرهنگ وارشاد اسلامی وانجمن شعر وادب و سمن غیر دولتی منتظران قائم (عج) با حمایت اداره کل وبرخی ادارات ونهادهای شهرستان برگزار گردید جدا از نقاط ضعف وقوت آن به جهت کم نظیر بودن این اتفاق با اجرای اشعار زیبای شعرای استان ونیز کارهای هنری منحصر به فرد موسیقی وسرود که سالها دراین دیار در انزوا قرار گرفته بود وهمچنین تجلیل از یکی از شعرای فراموش شده محلی سرا در زمان حیات او ـــ که خارج از عرف کشور ماست ـــــ (جناب آقای هاشم شعله) همه وهمه قابل تحسین است!! اما از مهمترین انتقادات وارد براین جشنواره که برخی هنرمندان وشعرا وشاعره های عضو انجمن شعر دیلم را آزرده بود وتحرکات وحاشیه ایی هم در پی داشت استفاده کردن از مسئول روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر به عنوان مجری جشنواره که متاسفانه به علت عدم تسلط وی بر شعر محلی وعدم آشنایی با محیط وناهماهنگی وی بیشترین ضعف آشکار ایشان در اجراء. نقاط زیبای جشنواره را تحت شعاع قرارداده بود به گونه ای که حتی زبان انتقاد شعرای دیگر شهرستانها را هم گشوده بود. اما بی انصافی است که با بیان ضعف مجری. دیگر هنر نمایی های جشنواره را کتمان کنیم !! علی ایحل شعرهای محلی زیبا وجالبی خوانده شد واشعار طنز محلی بیشتر مستمعین را به شوق و وجد آورد وانصافا شعرای گناوه ای بیشتر حاظرین را تحت تاثیر قرار دادند. من دراین جشنواره فرصت را غنیمت شمرده از دوست شاعر عزیزمان جناب آقای حسین غلامی از شهرستان گناوه درخواست کردم شعر قشنگ و طنز ( تورم سختمون ) را جهت درج در وبلاگ استفاده کنم که ایشان محبت نمودند واین شعر را در نظریات وبلاگ قرار دادند .من ضمن تقدیر وتشکر ازهمکاری این شاعر جوان برگزیده استانی از خوانندگان عزیز به جهت عدم اعراب گذاری واژگان وکلمات وسختی قرائت شعر محلی عذر خواهی می نمایم.

تورم سختمون تورم سختمون ایگن مهاره خو فرقی آخه سی اینا نداره دپایل نرخ بیکاری که بشکه خدا من رو چقه بهز قطاره فغان زندی خشی داره من ایرون گنی بو مو چنه بی کارو باره ببین سی مزد کمتر بی خومونل چه کردنه ایتره سرمایه داره اگه آلو پیازل بی تماته چنو بالا برن خو رنگ پاره کجا تثبیت قیمت کردنه کا که جنس دولتی صد پر داره همی مردم بسوزن دهس قیمت که گردی موج دریه بیقراره عدالت بی عدالت نی عدالت فقیر تحت پوشش بی حصاره عدالت دادنه سی کارمندل چنه فرق پیاده یا سواره نظام ناهماهنگ حقوقل درس تاکی کنین ای درد کاره وصدتا یک صدم دادن فقیرل عدالت ،ای یه دون و کل ناره چه مهری یو خو بی مهری تمومه بهشت وعده دادش شوره زاره سیاست اقتصادیمون خرابه بگم بازم غریبی روزگاره درود بر شما اینم قولی که داده بودم
وب سایت پست الکترونیک

ِشهردار

salehi — Sat, 05 Dec 2009 21:32:18 GMT

چندی است یکی از دوستان همشهری با گذاشتن نظراتی در بخش نظرات پست های درج شده در وبلاگ مسرانه انتظار دارد کامنت ها و نظراتشان تائید گردد.هرچند که اینجانب اعتقاد دارم همه نظرات باید مورد تایید قرار گیرند و سابقا نیز این اعتقاد خود را عملی نشان داده ام، بجز مواردی که به هرنحوی به هرشخص حقیقی یا حقوقی صراحتا" یا تلویحا" اهانت شده باشد ازتائید آن بصورت جدی پیشگیری می کنم.واین اصل یکی ازاصول مورد توافق اعضای وبلاگ می باشدکه دراین محیط بی دلیل به کسی اهانت نشود.صحیح هم به نظر نمی رسد افرادی بدون قدرت دفاع وغیر مستند مورد اهانت و تخریب قرار گیرند.اینکه فلان شخص مدیر یا غیر مدیر چه اعتقادی دارد!؟ کجایی است!؟ به کجا مسافرت می کند!؟ حتی چه نوع لباسی می پوشد!؟ و... اول که ربطی به ما ندارد دوم اینکه انتقاد ازعملکرد محسوب نمی شود.حال اگر ازعمکرد حقوقی فردی (سازمانی) انتقاد صحیح ومنطقی شود ومکملا برای اصلاح وبهبود امور راهکار نیز ارائه گردد،من شخصا استقبال می کنم کما اینکه اکثر مطالب گذشته ام نیز در همین راستا و انتقادی بوده است.این وبلاگ نیزتنها جای مقابله نظرات افراد نیست چرا که مبادی و راه های دیگری برای اطلاع رسانی وانتقال دیدگاهها وجود دارد.از طرفی انصافا" با بررسی به عمل آمده ار اقشار مختلف مردم شهر دیلم اکثریت مطلق همشهریان از عملکرد شهردارفعلی رضایت داشته اند. واین بدان معنی نیست که ضعف نداشته است، حتی در مصاحبه تلویزیونی که اخیرا" در شهر صورت گرفته مردم حتی جلو دوربین نیز ( که طبق تجربه گلایه ها گل می کند)انصاف" اکثرمطلق افراد از فعالیت های شهرداری اعلام رضایت نمودند.قطعا" آنان وضع کوچه ها ، بهداشت ونظافت عمومی وتزئینات شهر و... را با گذشته مقایسه کرده و ابراز نظر می کنند. ومنطقی هم نیست ما فقط نیمه خالی لیوان را ببینیم.در شهرما که سالها چوب اختلافات شخصی را خورده و عقب افتاده وهمیشه نیروهای توانمند خود را میدان نداده وحتی بسیار با اغراض شخصی تخریب نموده ایم و.... اکنون که مدیری غیربومی توانسه با اقدامات خود رضایت مردم را جلب نماید، صحیح نیست بگردیم نقصی وضعفی را یافته بزرگنمایی کنیم و سماجت بخرج دهیم در بوق وکرنا قرار گیرد و زمینه دلسردی او و تصویری ازقدرنشناسی خود رابوجود آوریم.!! گرچه پیگیری و سماجت برای پیشرفت شهرستان مفید ومطلوب است اما بدین شیوه صحیح نیست.!! در حای که چندی پیش اینجانب پستی کاملا" انتقادی با موضوع مورد نظر تحت عنوان " آ درس ما کجاست!؟ در این وبلاگ درج نموده ام.بحث سانسور هم اصلا مطرح نیست اکنون که همه هماهنگ دارند برای عمران شهرمان تلاش می کنند ، ــ گرجه کارشان بدون اشکال نیست ـــ اما درست هم نیست ما وقت و انرژی آنان را صرف مسائل حاشیه ای نمائیم .به امید آن روز که ضعف ها ونقص وکمبود های شهرستان ما با همت وهمراهی خودمان به حداقل برسد تا فرصتی برای طرح اینگونه بحث های غیر ضروری نداشته باشیم !!

عید قربان

salehi — Fri, 27 Nov 2009 10:59:18 GMT

عید قرمان عید ازمایش وسنجس درجه خلوص بندگان خداوند و روز دل بریدن از دنیا ومعامله با خداوند است یا به تعبیری روز گذشتن از اموال خداوند برای خداونداست.!! اما چگونه برای تقرب خود به خداوند حیات و نفسی دیگر را( که فقط وابستگی مادی با ما دارد ) با حکم خالق انفاس. سلب می کنیم.فلسفه ای است که شاید از درک ما خارج باشد .....!!!

گازوئیل

salehi — Thu, 19 Nov 2009 20:54:18 GMT

" .... همان الاغی که یک چشمش کور بود، یک پایش می لنگید وبار گندم بر پشت داشت !!!؟...." شاید داستان زیبای آن پسرک زیرک را در کتاب فارسی سوم یا چهارم ابتدایی ، بخاطر داشته باشید . من چند روز پیش از خیابان شریعتی ـــ مهمترین خیابان شهرمان ــــ می گذشتم که ناگهان خطی قهوه ای رنگ به عرض تقریبی یک الی دو متردر سرتاسر خیابانهای شریعتی شمالی، مرکزی، جنوبی و... امتداد یافته است و بویی شاید شبیه به بوی " گازوئیل " مشام رهگذران را نوازش می داد. تاکنون تصور می کردم واقعا" مسئولین امنیتی ار ابعاد قاچاق گازوئیل اطلاعی ندارند. بطور کلی من نسبت به اصل موضوع قاچاق کالاهای خارجی غیر مضر به ارزش های اخلاقی واعتقادی ، حساسیتی ندارم و اصولا گرفتن چند پتو چند کارتن لامپ یا چای و برنج را قاچاق نمی دانم واین نحوه گرفتن چند پیرزن مسافر به جرم چند کارتن صابون وچند پتو را ناشی از قوانین وبخشنامه های غلط وغیر کارشناسی مقننین ناآشنا به شرایط مختلف فرهنگی، اجتماعی مناطق مختلف کشور می دانم وبخشی نیز از جهت رد گم کنی یا قسم راستی ماموران است . --- از بحث اصلی خارج نشویم ــــــ مسئله قاچاق گازوئیل در بنادر جنوبی وبنزین در مرزهای غربی، شمال غرب وشرق کشور جدا از مسئله قاچاق چند قلم کالا است. حرف از قاچاق وبه یغما رفتن سرمایه ها و ارزش ملی ماست! جالب این است که با توجه به مشترک بودن ذخایر نفتی ایران با کشور عربی قطر دولتهای گذشته وحال ایران در اقدامی شایسته ومنطقی ازاستخراج دیگر منابع و ذخایر داخلی خودداری کرده، سرمایه وتوان خود را روی پارس جنوبی گذاشته اند.غافل ازاینکه معدود گازوئیل وبنزین تصویه شده و آماده بهره بردای کشورمان که عموما" وارداتی و هزینه بر هستند به رایگان به کشتی های مستقر در خلیج فارس ( ان شاءالله که رادارهای ما نمی بینند.) تحویل داده میشود.پس باید مسئولین را در جریان گذاشت تا با این معضل مقابله کنند !!! اما اگر مسئولین و متصدیان امر فقط یک چهارم هوش و ذکاوت پسرک داستان کتاب سوم ابتدایی راداشتند وفقط درخیابان شریعتی دیلم مسیر گازوئیل ریخته شده بر سطح آسفالت را رد یابی کنند اگر می خواستند!! می توانند به راحتی مبداء ومقصدومسیر الاغ حامل گازوئیل های قاچاقی را بدست آورند ونیازی به گزارش مردمی نیست هرچند که گستردگی بوی خوش آیند و سودآور گازوئیل کم کم دارد مشام همه مردم را مدهوش می کند!! هرچند که اگر سکوت کنیم درد درون ما را فرا می گیرد و اگر حرف بزنیم زخم از برون ما در بر می گیرد.!! اما شاید درد درون به ازبرون باشد چرا که این زخم ها هم از جان می کاهد وبه درون نفوذ می کند وهم( دراین شهر کوچک ) آبرو را می برد!! پس بهتر است همچون برخی مسئولین وظیفه شناس کشور، سخن امیر المومنین (ع) را آویزه گوش خود قرار دهیم و نادیده را نگوئیم ودیده را پنهان کنیم ... آی ایرانی دلسوز. شتر دیدی .... ندیدی .!!

قصه های در گوشی

zahedi — Sat, 14 Nov 2009 05:33:18 GMT

عنوان این مطلب ، نام نمایشی است که این روزها در سالن نمایش اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی دیلم در حال اجراست .

نمایشی به نویسندگی " امیر کوهستانی " و به کارگردانی هنرمند گرانقدر " رضا داوودی " .

این متن که تا کنون در جشنواره های معتبر کشور اجرا شده ، حکایت پسر جوانی ست که از خانه فرار کرده و در آپارتمانی پنج طبقه با ترفندهایی و به صورت مخفیانه به تلفن های همسایه ها گوش می دهد . نمایش با ورود دختر دانشجویی - که در طبقه ی پایین ساختمان با دوستانش زندگی می کند- به اتاق پسر جوان ، وارد مرحله ی تازه ای می شود و پسر جوان مانع از بیرون رفتن اون از اتاق می شود و...

نقش های این نمایش را " رضا داوودی " به همراه " آمنه آردی " بازی می کنند.

با توجه به تبلیغات اندکی که در سطح شهر صورت گرفته بود ، استقبال چندانی از نمایش نشد ، حتی حضور کمرنگ اهالی فرهنگ و هنر نیز محسوس بود ...

کاش با حضور و حمایت خود از نمایش های در حال اجرا ، بتوان هنرمندان شهر را به اجراهای بیشتر دلگرم و تشویق کرد و چراغ کم نور تئاتر را مجدداً روشن کرد .

به امید آن روز

تــــــــــولـد نـــــــــــــــــور

salehi — Thu, 29 Oct 2009 21:43:18 GMT

[میلاد امام رحمت. عالم اهل بیت. علی ابن موسی الرضا (ع) برهمه مسلمانان به ویژه همشهریان عزیز وخوانندگان محترم مبارک باد.

آزادی

salehi — Thu, 29 Oct 2009 21:19:18 GMT

فضای بی کران زندگی زیبای ناپیدا در تو نفس کشیدن آرام است روئیدن آزاد بودن آشکار تو اصل وجود هر بودنی بودن یعنی خود بودن ! اردیبهشت ۱۳۶۹

آدرس ما کجاست!؟

salehi — Sat, 17 Oct 2009 21:30:18 GMT

قابل توجه شهردار محترم واعضای محترم شورای اسلامی شهر دیلم چند مدتی است یکی از همسایگان وشهروندان عزیز با جدیت وپیگیری مصرانه به طرق مختلف اعم از مکاتبه ومذاکره و... به یکی از مشکلات شهر اهتمام داشته وخواستار رسیدگی به آن گردیده ولی متاسفانه تاکنون هرچه بیشتر تلاش نموده کمتر نتیجه گرفته است و آن نداشتن نام برای بسیاری از کوچه ها خیابانها ومعابر عمومی شهر دیلم به ویژه در بافت های جدید ونوساز مخصوصا شهرک های بسیجیان. فرهنگیان وکارکنان دولت می باشد. شاید درنگاه اول برخی گمان ببرند این مسئله چندان مهمی نیست یا بگویند :( مشکلات مهمتری داریم که باید بدان پرداخت! .البته اینکه با طرح یک موضوع ما بگوئیم موضوعات مهمتری داریم وبا این استدلال همان مشکل اول رانیز پیگیری نکنیم نفس کار غلط است ودر اصل فرار از انجام کار است)ــ البته این مبحث مقوله ای جداگانه است وفرصت دیگری می طلبد ـ اما در مقوله نامگذاری معابرواقعیت این است که جمعیت قابل توجه این شهرکها ومحلات جدید با مشکلات عدیده ای در این خصوص مواجه هستند تصور نشود نام وآدرس محل فقط برای نوشتن روی پاکت نامه پستی است !وقتی در لحظات اضطراری برای وسیله ای با سرویس آژانس تماس می گیریم باید نام تمام همسایه ها راببریم شاید یکی از رانندگان تاکسی با آدرس آشنا باشد واین هم به لطف نوع بافت اجتماعی درون گروهی جامعه شهری ماست که برخی اشخاص بالاخره در محله ای اقوامی دارند .اما خدانیاورد روزی که خانه ای آتش بگیرد وبخواهیم به برخی پرسنل غیر بومی آتش نشانی آدرس خانه ای را بدهیم که آنوقت باید به خدمات شهری برای جمع آوری خاکسترها تماس بگیریم !! اگر آن هم تا یافتن ادرس طعمه باد نشود یا مانند عصر پاره سنگی باید از روی آثار دود انعکاس خبر صورت بگیرد و " قص علی هذا " در حالی که این مشکل عمومی فقط با تشکیل یک جلسه" شورای نامگذاری کوچه ها ومعابر " عملی است وهمه ما می دانیم درادارات کشور ما تا دلمان بخواهد علی مـــــاشــــاالله جلسه است وجلسه !!. حال اهمیتی ندارد مصوبات آن عملیاتی بشود یا خیر مهم تشکیل جلسات است! ـــ واعضائ این شورا هم کمتر از 10 نفر از درون شهرستان هستند وجمع کردن آنها دشوار نیست تا بماند تابلو نام کوچه ها که نقل زبانی در این شهر کوچک خود می تواند موقتا رسالت اطلاع رسانی را ایفاء نماید همانگونه که بر خیابان بشیری یا مزارعی (شهدای جنوبی) هیچ تابلویی نیست.! البته کم لطفی نکنیم شهرداری با وجود معدودیت های مالی وحجم کارهای بازمانده از سالهای پر از اختلاف گذشته در این شهر با آسفالت وجدول کشی بسیاری از کوچه ها و نصب تابلو نامگذاری بر برخی از کوچه های قدیم دراین راستا گامهای خوبی برداشته است .اما ضرورت نام وآدرس برای کوچه ومعابر جدیدو ناآشنا الزام بیشتری دارد که امیدواریم شهردار پرتلاش وشورای هماهنگ این دوره اقدامی عاجل ورضایتبخش از خود بر جای گذارند. در پایان از احساس مسئولیت برخی همشهریان وفرهنگیان عزیز وفهیم که با تهیه لیست تعدادی اسامی زیبا وپیشنهادی به شورای شهر کار این نهاد را آسان نموده اند ودیگر دوستان دلسوز وپیگیر موضوع تقدیر وتشکر نمائیم

میوه برمزار اموات

salehi — Wed, 07 Oct 2009 22:18:18 GMT

مدتهاست در نظر دارم درباره موضوع مهمی که سالهاست روح فرهنگی شهر ما را آزار می دهدومردم با این درد انس گرفته اند وآن را پاره ای از وجود خود احساس می کنند وبلکه دوری از آن را ناگوار و سبقت رقابتی درعمل به آن رامایع فخر وافتخار می دانند سخن بگویم بلکه فریاد زنم اما متاسفانه نداشتن عکسی کریه ازاین صحنه ناگوارمرا بامشکل مواجه نموده است. آری " میوه وشیرینی برای مردگان "همه ما شاهدیم در روزعید فطر وحتی درسومین هفتمین چهلمین وسالگرد درگذشت امواتمان میوه های رنگارنگ با انواع شیرینی وبیسکویت وسفره ای رنگین از انواع حلواها مهیا نموده بر قبور آن مرحومین محروم ازشیرینی تناول شیرینی گذاشته تا شاید دیگران بگویند :" به به چه عرضه ای برای مرده اش گذاشته است " در حالی که بقول (محمد عبدالله محمد ــــ الهیاری ) برمزار یکی ار مردگان نیازمند دردنیا خطاب به فرزندان میت گفت: " اگر همین میوه ها را به پدرتان می دادید نمی مرد "این رسم غلط مردم مده پرست شهر ما دستان بت پرستانی که جلو خدایان خود انواع اغذیه می گذاشتند را تداعی می کند. حال فلسفه این کار چیست و از کجا نشاط گرفته من نمی دانم. جدا ازاینکه مردم در ایام فاتحه بر مزار عموما از خوردن آنها اباء دارند ودر روز عید کودکان میوه ها و... را مانند غنائم جنگی به غارت وچپاول می برند.در هرحالت اسراف آشکار سنت ورسمی بدون اندیشه ومنطق باعث تجمع زباله وظروف یکبار مصرف در قبرستان می شود.باهرکس هم که بحث ان را می کنیم از این رسم ابراز نارضایتی دارد یا لااقل می گوید ما ازترس زبان مردم این کار را می کنیم .اما چه کسی باید بااین رسم غلط مبارزه کند!؟سوالی ایست که سالها بی پاسخ مانده است.!! ومن امروز پاسخ آن را می گویم.شما که این مطلب را می خوانیداولین کسی هستی که اگر به غلط بودن این آیین اعتقاد داری باید با مباره شفاهی واعتقادی در منزل خود گامی دراین راه بگذارید واگر حرفتان در خانه خریداری دارد در عمل یک گام محکم بردارید.باور کنید شدنی است همانگونه که چهل شبانه روز فاتحه رفتن را به چند روز تقلیل دادیم وکم کم پارچه نویبسی دارد کم رنگ می شود این رسم نیز بر چیده خواهد شد. من به سهم خود امسال در جریان مراسم فاتحه مرحومه مادرم با جدیت در مقابل این معضل موضع گرفتم خوشبختانه حمایت پدر برادران وحتی برخی خواهران راجلب نموده متحد با مخالفین نگران از عیب گیری مردم مقابله نموده وبا دو شمع ویک عود عید فطر را گذرانیم ونه تنهاهیچ گلایه وانتقادمردم واطرافیان را نداشته بلکه خیلی تجلیل نمودند البته با مجاورت مزار عمویم مرحوم حاج حمید صالحی فرد این تصمیم رابا فرزندان ایشان استاد محمد وعبد الله به شور گذاشته وانان نیز کاملا همراهی نمودند تا دراین خدمت به شهر سهمی داشته باشند. انشاءالله که در صحت وسلامتی عمر همه شما ها پایدارباد اما مرگ حق است وگریزی از آن نیست وهر روز به خانه ای نزدیکتر می شود. در این شرایط ما چگونه می توانیم به تعالی فرهنگ در این شهر کمک کنیم .