امسال نيز قرار بود مانند سالهاي گذشته ۱۳ فروردين را در گندمزارهاي سردشت ودر كنار امامزاده ابوذر بدر كنيم.اما بدلايل متعدد از قبيل اصلاح الگوي مصرف بنزين وشلوغي بيش از حد سردشت در نهايت تصميم برآن شد كه عازم پارك جنگلي عامري شويم(جاي شما خالي).پارك جنگلي عامري كه در ۱۵ كيلومتري شمالي ديلم قرار دارد چند سالي است كه توانسته است با ايجاد امكانات خوب از قبيل احداث پارك بازي وآلاچيق ، آسفالت نمودن برخي از مسيرها ، افتتاح غذاخوري و مركز خريد، بخشي از مسافران نوروزي را در خود جاي دهد. اين پارك گرچه داراي نقاط قوت خوبي است اما مي توان با تدابير بهتر،ايجاد امكانات رفاهي بيشتر(سرويس بهداشتي مناسب و كافي،نظافت دايم و هرس به موقع درختان) و افزايش ميزان امنيت، به يك تفريحگاه مناسب جهت فصول مختلف سال تبديل گردد.

نوشته شده توسط سید حیدر میرجهانمردی در شنبه پانزدهم فروردین 1388 و ساعت 13:46

نوشته شده توسط داریوش راستی در پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387 و ساعت 0:58

بالاخره بعد از اتمام پروژه موج شکن یا بهتر بگوییم آبشکن دیلم نوبت به لایروبی خور و حوضچه های شمالی و جنوبی رسیده و برنده مناقصه یعنی شرکت جهاد دریا هم اکنون در حال تجهیز کارگاه می باشد امّا آنچه که قبل از عملیات حفاری ضروری و اساسی بنظر می رسد اجرای طرح انحراف مسیر سیلاب بالا دست است.

طبق طرح هادی شهر دیلم که در سال 1383 بازنگری آن بتصویب شورای عالی معماری و شهرسازی استان رسید و در برگیرنده طرح ساماندهی خور و مطالعات دفع آبهای سطحی می باشد ، می بایست انتهای خور در ادامه خیابان شریعتی شمالی (روبروی منزل آقای خدایاریان ) برای جلوگیری از سرریز شدن سیلاب دشت لیراوی و انباشت رسوب مسدود گردد و مسیر و جریان سیلابها به شمال پمپ بنزین حقیقت تا گلوگاه (پاسگاه شهید موسوی) منتقل شود و در همین راستا قبل از هرگونه عملیات حفاری و لایروبی باید خاکریزی به طول 5/1 کیلوکتر از مرز دریا تا جاده دیلم به خوزستان احداث شود و پشت آن به عرض 300 متر تا عمق مورد نظر جهت هدایت آبهای بالا دست خاکبرداری صورت گیرد که مسلماً با اولین بارندگی و عبور آب از آن مسیر شاهد تعریض و عمیق شدن آن مسیر خواهیم بود و در دراز مدت آنجا نقش خور جدیدی را بازی می کند.

لازم به توضیح است که در مطالعات دفع آبهای سطحی و هدایت سیلاب بالا دست دیلم ، دور تا دور شهر خاکریزی با ابعاد مشخص پیش بینی شده که از مرز دریا در منطقه بندر حماد و مغدر شروع و بعد از عبور از جنوب گلوگاه به شرق تنوب و از آنجا تا جاده دیلم به سیاهمکان ادامه می یابد و ضلع دیگر آن از جنوب جاده سیاهمکان عبور نموده و بعد از طی مسیر سیاه چوبی در محدوده ایران خودرو به جاده دیلم ــ گناوه می رسد و بسمت غرب تا خور جن امتداد پیدا می کند که نقشه و مشخصات آن با جزئیات کامل در واحد فنی شهرداری دیلم و دفتر فنی استانداری بوشهر موجود می باشد.

در جلسه ای که در سال 1383 با حضور فرماندار سابق ، بنده و مشاورین بازنگری طرح هادی شهر و مطالعات دفع آبهای سطحی و تنی چند از اعضای رده بالای سازمان بنادر و کشتیرانی در دفتر آن سازمان در تهران تشکیل گردید مقرر شد که ابتدا طرح انحراف مسیل و خاکریز مربوطه طبق نقشه و مشخصات موجود اجرا شود و حتی بخشی از اعتبارات پیش بینی شده برای لایروبی آبشکن را به این مهم اختصاص دادند امّا چنانچه از قرائن و شواهد بر می آید شرکت جهاد دریا هم اینک در حال انجام مقدمات لایروبی است و بجای اجرای طرح انحراف مسیر سیلاب و احداث خاکریز طراحی شده فقط به احداث یک جاده خاکی معمولی در ضلع شمالی اراضی شهرک بسیجیان اکتفا نموده است که به هیچ وجه تناسبی با طرح اصلی نداشته و ندارد و مطمئناً با اولین بارندگی شاهد سرریز شدن حجم عظیمی گل و لای و رسوب از بالا دست به محدوده خور و حوضچه ها خواهیم بود و در اصل همان می شود که در سالهای اواخر دهه 60 رخ داد ، یعنی آبشکن بعد از 3 الی 4 سال مجدداً از رسوبات پر می شود و قادر به بهره دهی لازم نخواهد بود،پس "علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد".

در پایان روی سخن من بعنوان یک شهروند که چندین سال در دیلم مشغول بخدمت بوده ام و در کم و کیف طرحهای عمرانی شهرستان و زادگاه خویش می باشم و بازنگری طرح هادی شهر، همچنین مطالعات دفع آبهای سطحی و هدایت سیلاب بالا دست در زمان اینجانب محقق شده است ، با مسئولین شهرستان بخصوص فرماندار محترم ، نماینده محترم سازمان بنادر و کشتیرانی ، شهردار محترم و دیگر مسئولان شهرستان و استان این است که طرح انحراف مسیر سیلاب و احداث مسیل جدید از دریا تا گلوگاه را در دستور کار لایروبی قرار دهند و قبل از اجرای آن از هرگونه عملیات حفاری و لایروبی جداً جلوگیری شود که در غیر آنصورت در اندک زمانی شاهد پر شدن آبشکن از رسوبات و در واقع حیف و میل بیت المال خواهیم بود.

نوشته شده توسط کرامت الله طاهری در سه شنبه شانزدهم مهر 1387 و ساعت 22:49

قطعی های پیاپی برق اگر چه برای مردم عادی و قابل هضم شده اما واقعا" عذاب آور است. گرمای هوا و درصد رطوبت بالا در مناطقی مانند شهرما گاها" آنقدر شدید است که تحمل را از مردم می گیرد. در نظر بگیریم که عده ای در منزل خود، نوزاد یا بیمار هم دارند و طبیعی است که آنان طاقت چنین عذاب خود ساخته ای را ندارند. جا دارد مسئولین ذیربط شرکت برق استان و خصوصا" نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی، داد مردم را به گوش سران مملکتی برسانند تا همان گونه که در زمستان قطعی گاز مناطق سرد کشورمان، در صدر اخبار روزانه صدا و سیما قرار گرفته بود، اینبار نیز قطعی برق و گرمای طاقت فرسای جنوب، در صدر اخبار قرار گرفته تا شاید دستی از آستین بیرون آمده و همان گونه که در زمستان گاز مناطق معتدل را قطع و برای مناطق سرد سیر فرستادند، این بار نیز با قطعی برق مناطق خنک کشور که اغلب برق را برای روشنایی می خواهند تا سیستم های خنک کننده، و دادن آن به مناطق گرمسیر، مدیریت بهتری حداقل در توزیع برق کشور به وجود آید. ماحصل تلاش نمایندگان و مسئولین استانی از مطرح کردن این مشکل، حداقل بیان مشکلات مردم در این زمینه بوده تا مردم نیز از آنان راضی باشند. یادمان باشد که چند روز دیگر مدارس باز خواهد شد و دانش آموزان با زبان روزه در این گرما و بی برقی می خواهند سر کلاس درس حضور یابند و طبیعی است که اگر کسی کاری نکند این قطعی مداوم برق با شروع مدارس بیش از این نیز خواهد شد.

نوشته شده توسط محمد باقر غضبانی در سه شنبه پنجم شهریور 1387 و ساعت 6:42

با عنایت به مطلب « مشارکت فکری » به قلم دوست خوبم جناب آقای صالحی فرد تصمیم داشتم بعنوان یک شهروند نظرم را بیان کنم اما بعلت طولانی بودن آن همچنین اطلاعات کاملی که اینجانب از طرح هادی شهر دیلم که در زمان خودم بازنگری و بهنگام شده بود داشتم بهتر دیدم که بصورت پستی مستقل ارائه گردد.

اولین طرح هادی مدون شهر دیلم که سالها مبنای کار شهرداری بود در سال 1366 تهیه شد که عمر 10 ساله آن در سال 1376 خاتمه یافت ولی بازنگری آن سال 1381 و در زمان مهندس محمود طاهری نیا در دستور کار قرار گرفت و به محض حضور بنده در مرداد سال 1382 بطور جدی پیگیری و نهایتا در سال 1383 و بعد از تصویب در شورای عالی شهر سازی استان به شهرداری ابلاغ گردید.

خوشبختانه با توجه به بومی بودن اینجانب و حساسیت و وسواس بنده در تهیه طرح هادی جدید و همچنین تجربه قبلی در تهیه طرح هادی بندر ریگ در طرح هادی جدید دیلم از چند طرح جانبی دیگر که بطور همزمان در حال مطالعه بودند کمک گرفتیم که می توان به مطالعات دفع آبهای سطحی دیلم ، طرح ساماندهی و توسعه بندر و گسترش حریم شهر اشاره نمود.

طرح هادی فعلی که تا سال 1393 اعتبار دارد نتیجه ادغام چند طرح است که ذکر کردم ، مثلاً پیش بینی دو مسیل ( محل عبور سیل ) در شمال و جنوب شهر با استفاده از مطالعات دفع آبهای سطحی لحاظ شده و یا طراحی حوضچه های شمالی و جنوبی برای پهلوگیری موتورلنج ها از طرح ساماندهی خور و بندر مربوط به سازمان بنادر و کشتیرانی اقتباس و در طرح هادی گنجانده شده است و برای لحاظ هر کدام از آیتم های اعلام شده جلسات متعددی با حضور فرماندار وقت و مسئولین امر در سازمان بنادر و کشتیرانی مرکز و یا فرمانداری دیلم داشته ایم که صورتجلسات آن موجود است.

اما در خصوص پیشنهاد جدید شورای شهر چنانچه مستحضرید مهمترین جاذبه گردشگری شهر دیلم وجود همین ساحل ماسه ای بکر و بی نظیر است که متاسفانه بخش های زیادی از آن توسط جاده دسترسی به ساحل ، دستک های شمالی و جنوبی و غربی پلاژ ساحلی و پارک آبی اشغال شده است.

فاصله بین خور شمالی (یُفره ) و خور جنوبی ( خور جن ) حدود 1800 متر است که عرض متوسط آن 100 متر می باشد و در صورت تحقق طرح پیشنهادی شورای شهر بخش های دیگری از ساحل نابود خواهد شد و علاوه بر آن قسمتهایی از پارک ساحلی ( محدوده لنج ) نیز ازبین می رود.

اعضای محترم شورای اسلامی شهر مطمئن باشند اگر نیازی به احداث آن خیابان ( خیابان پیشنهادی ) احساس می شد مشاور طرح هادی که از مهندسین قوی محسوب می شود و چندین و چند بار کارشناسان آن شرکت به دیلم تشریف آوردند و اتفاقاً در تعطیلات نوروز در شهر حضور داشتند و از نزدیک وضعیت شلوغی و ترافیک ساحل را مشاهده نمودند، مسلماً آنرا در طرح لحاظ می کردند ، پس اجرای آن طرح با هزینه بالا و صرفاً برای رهایی از بار ترافیکی چند روزه عید منطقی بنظر نمی رسد چرا که راههای ساده تر و کم هزینه تری نیز وجود دارد.

بعنوان مثال می شود مسیر رفت یا برگشت را در ضلع جنوبی جاده فعلی (طبق عکس) که برای کمپینگ در نظر گرفته شده و شهرداری هم اکنون در حال قلوه ریزی آن می باشد در نظر گرفت تا از یک طرف از بخش جنوبی ساحل بیشتر استفاده شود و از طرف دیگر لطمه بیشتری به ساحل طبیعی وارد نگردد و بخش جنوبی پارک ساحلی (پشت آرامگاه شهدای گمنام) احیاء شود.

بنظر من اگر شورای شهر و شهرداری اعتباری برای ساحل سازی در نظر دارند آنرا صرف تکمیل پروژه  پارک آبی ، کمپینگ ساحلی و بخصوص بازگشایی بلوار ساحلی از انتهای خیابان امام حسین (ع) تا روبروی حسینیه اشرف و ادامه بلوار ساحلی بسمت جنوب تا کشتارگاه سابق کند چون در پروژه پارک آبی تمامی نیازها از جمله سایت قایق سواری ، استخر شنای کودکان و بزرگسالان ، بوفه ، سُرسُری آبی و ... پیش بینی شده است.

در هر حال اگر شورای محترم بر اجرای طرح خود مصر است بهتر آن می باشد مشورتی با مهندسین مشاور طرح هادی داشته باشد.

لازم به توضیح است که در صورت اجرایی شدن طرح پیشنهادی شورا معضلات متعدد دیگری بوجود خواهد آمد که یکی از آنها وجود کانال دفع آبهای سطحی اصلی شهر است که برای انحراف آن نیاز به اعتبار بالایی می باشد.

یک نکته قابل توجه دیگر اینکه در زمان آقای زنده بودی فرماندار سابق موضوع ضرورت تبدیل طرح هادی به طرح جامع و تفضیلی مطرح شد و موارد بسیاری در این رابطه به دستگاه متولی (سازمان مسکن و شهرسازی) منعکس گردید لذا اگر شورای محترم تصمیم بر بازنگری در طرح هادی را دارد می تواند مسئله را از طریق فرمانداری و سازمان مسکن و شهرسازی استان دنبال کند تا انشاالله با تهیه طرح جامع و تفضیلی تمام نقاط ضعف موجود مرتفع شود.

علی ایحال پیشنهاد بنده این است که اصولاً نباید بدون مطالعه و کارشناسی اقدام به کاری نمود که نتیجه مطلوبی را در پی ندارد.

در پایان اینجانب آمادگی دارم هر زمان که شورای شهر صلاح بداند از نزدیک توضیحات لازم را ارائه نمایم.

نوشته شده توسط کرامت الله طاهری در دوشنبه بیستم خرداد 1387 و ساعت 0:55

امروزه با گسترش ارتباطات و حضور گسترده زنان در سطح اجتماع و افزایش تحصیلات لایه جوان کشور، همسر یابی و شیوه های آن نیز با گذشته متفاوت و همانند سایر کارهای جامعه در حال گذار از سنتی به مدرنیته است. اکنون این فرزندان هستند که پدر و مادر خود را در برابر کار انجام شده قرار می دهند. یعنی بر خلاف گذشته که بزرگان خانواده برای انتخاب همسر فرزندان خود همه تصمیمات را گرفته و به آنها ابلاغ می کردند، هم اکنون این فرزندان هستند که به راه های مختلف با کسانی که فکر می کنند، شریک مناسبی برای زندگی هستند، ارتباط برقرار کرده و پس از رد و بدل قول و قرارها، به آگاهی خانواده می رسانند.  فارغ از رد و یا قبول هر یک از روش های بالا، به نظر می رسد با توجه به شواهد، نیاز به آموزش جوانان در این زمینه بسیار بایسته است. چرا که نسل گذرا از این جریان، تجربه نسل پیش از خود را در کنار ندارد و از آنجا که نسل پیشین با روش های سنتی تشکیل خانواده داده اند، به جای اینکه هم اکنون در کنار جوانان باشند، بیشتر مقابل آن ها قرار گرفته و مخالفت خوانی می کنند و این کشمکش نمی تواند نتایج خوب و شایسته ای در پی داشته باشد. به نظر می رسد تقابل روزافزون خانواده ها با فرزندان و واکنش های شتابزده جوانان، نتایج دهشتباری همچون بالارفتن آمار جدائی و همسر کشی و زیر پا گداشته شدن حرمت ها از نخستین بازخوردهای آن باشند.از آنجا که در شهرستان ما هم در سال های اخیر با افزایش ورودی دانشگاه ها، مهاجرت های شغلی، راه اندازی مراکز آموزش عالی در شهر و ... آشنائی بیشتر جوانان همشهری با دیدگاه های متفاوت از خانواده و جامعه سنتی، را در پی داشته است، به نظر می رسد که به تدریج شکل و شمایل فرهنگ ازدواج نیز به سوی یکدستی با کل کشور پیش می رود بنابراین بایاست که افراد حد وسط بین دو نسل که در بین آن ها مقبولیت دارند، دست به کار شده و با شیوه هایی که متناسب با فرهنگ و سنن شهر و هنجارهای مورد قبول جوانان و خانواده های آنان باشند، راهکارهای کاربردی پیدا کنند. چه ایرادی دارد که با راه اندازی مراکز مردمی مشاوره، نسل های مختلف شهر به بازگویی تجارب خود در این زمینه بپردازند؟ مراکز مردمی در این زمینه ها کارآئی خود را به خوبی نشان داده اند زیرا فارغ از بوروکراسی اداری و مقررات دست و پاگیر، ساده و با علاقمندی، افراد به انجام وظیفه می پردازند. از نمونه های موفق این مراکز در کشور هم می توان به کانون های امید و نشاطی که برای حل مشکل یکی دیگر از تنگناهای جامعه یعنی اعتیاد به وجود آمده اند، اشاره کرد که نتایج مفید و اثر بخش آن ها نمایان شده است. امید است که استفاده از تجارب دیگران و همچنین در اختیار قراردادن دانسته های زندگی برای سایرین از فرهنگ های جاری جامعه ما گردد.

نوشته شده توسط داریوش راستی در سه شنبه هجدهم دی 1386 و ساعت 16:1

ایسو ایفهمم که سی چه بعضی یل بی دانشگاه و دانشگاه رفته یل مخالفن و هر چی بدبختی هسی زیر سر یونا ایدونن. ولله حق باشونه از امروز مو هم ایخم من باشگه ینال اسممه بنویسم!! سی چه؟ ها ! سی خاطری که و موقی که نویسنده یله وبلاگ به گل نشسته ( دیلمی یل سابق ) هر کموشون من یه دانشگی خراب هابیده یه ای مملکت قبول وابیدن وو ما بی ساده ای هی دلمون خش وابید و هل هله کردیم، من وبلاگ چاق کنی دس تینا وابیدیم و مانه تیه سفید هم سی خالی نبیدن عریضه هی آگهی استخدام زیم من وبلاگ. یا دیدیم حتی نویسنده یل درس خونده خوشگذران زهله ترو هم نظر سی مطالبمون نینویسن اومیم سی جی که ذهن خمونه معطوف همون آگهی یله استخدامی کنیم، گیر دیم و باقی ملل  و داعیه غیرت علم کردیم تا بلکی حجم نظر دهنده یله بالا ببریم اما حاشا و کلا که سنگ ری یخ وابیدیم و صبایه که نونمون هم آجر وابو و او باریکه ای که و اداره یه کشتی به گل نشسه گیرمون ایومه هم قطع وابو و شرمنده ی زن و بچه وابیم! سی نجاتوم و ای وضعیت، مجبور وابیدم بی سرانگشتان خوم و کی برد، آبروی شهرستانه هم ببرم!! خو ایسو اگر شما هم جی مو بیدین دانشگایله شخم نیزین؟ اگر ای دانشگایل نبیدن عبدالرضی شهبازی و خانم راستی و خانم شفیعی و محمدرضی زادپور و حسن درویشی بوونه نیاوردن که بخدا گیر دانشگاه و پایان نامه یلمونیم!! یونا کم بیدن کریم غلامی پور هم موسسه رو انداخته که باقیه هم بسی کنه دانشگاه! کر یکی کریمه بگیره! غلمسین قصابکار هم دو تا عکسه در لویی زه من وبلاگ، موقی که بعد از بیست مطلب ره من بایگانی، بامون قهر کرد که شما مطلبل مونه حذف و سانسور ایکنین! راس ایگم بخدا! سی خاطر یو بامون قهر کرد. ساسان هم از او زرنگله کار بیسته ها! کا مهلی زرنگه! تا دید وبلاگ وابیده کشتی من گل نشسته، فلنگه بس. فقط خوم هم ایدونم سی چه! ساسان بگوم؟ ایگوما!! ها! ساسان حال یونه نداشت که بدووه دیندی تلکتور و بند و دوسه و هی مالیو و گسل و جهاز عاموشو ... تا کشتیه و گل در بیاره. الکی سی خوش یه دعوی رو انداختو د بدو. تکلیفه کمال نعامی و محمدرضی بشیری هم از اول مشخص بید، نصب پارچه ی تبلیغاتی سی وبلاگ به گل نشسته ( دیلمی یل سابق ) سر کوهه قاف! زنگ ایزنی دفتر مهندس بشیری کارش داری! منشیش ایگه:  فدراسیون کوهنوردی، بفرمائید!! جل الخالق. مو ایخاسوم پتروشیمیه بگیروم! فدراسیون کوهنوردی کوجا بید؟ ده ایسو هم خوبه که تا سی بشیری هم زنگ ایزنیم، گیر دانشگی خانومشه و سرش شلوغه! تش بگیره ای دانشگاه! عههههههه خوراب هابو. دیه و باقی نینویسم سی خاطری که جوونل شهر ایفهمن اوضاع وبلاگ و یونم که فکر ایکونن بدتره وو  باید من زحمت بیوفتن و یه صفت سه تری پیدا کونن. البته خوم پیشنهاد ایکونوم بگن: وبلاگ غرق وابیده!!!!!!

نوشته شده توسط داریوش راستی در سه شنبه ششم آذر 1386 و ساعت 20:28

در پی درج دیدگاه یکی از خوانندگان گرامی مبنی بر ارج گذاری زحمات آموزگاران و دبیران دهه های گذشته بندر دیلم و ابراز آمادگی سایر خوانندگان و نویسندگان وبلاگ به ویژه مدیریت محترم آموزش و پرورش جهت همکاری در انجام این کار، بایاست که این مسئله از طرح به اجرا نزدیک شود بر همین اساس موارد پائین را برای آغاز این مهم پیشنهاد می کنم به امید آنکه با جمع آوری سایر نظرات و جمع بندی آن ها، روشی مناسب پدید آید.

۱- با توجه به عدم تجربه برگزاری پیشین این کار، پیشنهاد می کنم در نخستین دوره، مراسم تجلیل ویژه اساتید ساکن دیلم باشد، تا با تجربه اندوزی برگزار کنندگان بتوان با برنامه ای بهتر و بهینه، از دیگر آموزگاران و دبیران خارج از شهر، قدردانی به عمل آورد. بدیهی است که در اولین دوره یک سری ناهماهنگی ها و کمبودها بروز خواهند کرد که نیاز است پس از بر طرف شدن آن ها، دیگران را از گوشه و کنار کشور، دعوت کرد.

۲- کارگروهی متشکل از افراد ذیل تشکیل و هماهنگی های لازم توسط آن ها صورت پذیرد ( اسامی پیشنهاد بنده می باشند و بر اساس پیشنهاد سایرین می تواند تغییر نماید.)

الف - مدیریت محترم آموزش و پرورش دیلم

ب - جناب آقای یونس شفیعی

پ - جناب آقای یدالله قنواتی

ت- جناب اقای علی خلیجی

ث - سرکار خانم شهین زاهدی پور

ج - جناب آقای عبدالله مرادی ( همچنین به نمایندگی از گروه راه سبز )

چ - جناب آقای حسن درویشی ( به نمایندگی از وبلاگ دیلمی یل )

نوشته شده توسط داریوش راستی در پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386 و ساعت 11:52

در تاریخ ۱۸ آبان در بخش نظرات برای پست " روز سوم " آقای راستی ، پیشنهادی توسط یکی از خوانندگان وبلاگ با نام مستعار " بی ارتباط " مطرح شده که بسیار جالب و مورد توجه تعدادی از نویسندگان و خوانندگان وبلاگ قرار گرفته است ، عین مطلب بشرح ذیل است :

نوشته شده توسط محمدرضا زاهدی‌پور در دوشنبه بیست و یکم آبان 1386 و ساعت 10:5

به نظر من، ذبیح الله منصوری ( قبلا نوشته بودم صفا ) با نوشتن داستان های عامه پسند و رـ اعتمادی با نگارش رمان های عاشقانه و جوان پسند، سهم به سزایی در تولید قشر کتاب خوان جامعه داشته اند و بسیاری از کتاب خوان ها پس از خواندن کتاب های این نویسندگان، کم کم معتاد به خواندن و برخی از آن ها پیگیر کتاب های تخصصی و سنگین تر شدند. اما در موسیقی به جز خوانندگان پاپ قبل و بعد از انقلاب که در همه گیر شدن نوای موسیقی نقش آفرینی کرده و می کنند، در موسیقی اصیل و بومی ایرانی، این نقش - جذب عمومی مخاطب - بر عهده علیرضا افتخاری است. ممکن است برخی ایراد بگیرند که موسیقی افتخاری به پاپ نزدیک شده و با راه اندازی خط تولید موسیقی توسط وی، دیگر جذابیتی برای شنوندگان باقی نمی ماند. ولی معتقدم که خوانندگان زبردست و خوش صدایی همچون افتخاری می بایست بستری به وجود آورند که جوانان با شنیدن صدای آنان جذب موسیقی شده و پس از آن که مخاطب کافی به وجود آمد، خود بخود غربال صورت گرفته و علاقمندان به موسیقی فاخر روی می آورند. این مقدمه بهانه ای بود برای پیشنهاد شنیدن اثر قلندروار این خواننده بزرگ ایران تا هم لذتی فراهم گشته و هم به توانائی ایشان در تلفیق موسیقی سنتی و امروزی پی ببرید. من از شنیدن این اثر بسیار لذت بردم و به ویژه از تکه آوازی که در دستگاه دشتی و به سبک مرحوم بخشو می خواند، سرخوش شدم.  

نوشته شده توسط داریوش راستی در شنبه دوازدهم آبان 1386 و ساعت 16:20

منوی اصلی

نويسندگان

آخرين نوشته‌ها

آرشیو

آرشيو موضوعی

پيوندهای روزانه

پيوندها

آمار وبلاگ