| تبليغات | X |
| خانه | تازه های وب | آرشیو| پست الکترونیک |
|
|
امروز که وارد وبلاگ شدم پستهای کوچک و بزرگ نویسندگان بود که پشت سر هم و به فاصله زمانی کوتاه بر صفحه وبلاگ ظاهر میشد وتقریبا هر پستی بیش از یک ساعت درصدرقرار نمی گرفت.با وجودتذکر آیین نامه ی مدیر وبلاگ مبنی بر نوشتن مطلبی به مناسیت سالروز وبلاگ ،ولی متاسفانه چیزی آماده نکرده بودم بنا براین در ساعات پایانی روز سی ام من هم اولین سالروز وبلاگ دیلمی یل را به تمام دیلمی یل تبریک می گویم.امید است در این مدت توانسته باشیم گامی هر چند کوچک در راه سر بلندی دیلم و ارتباط با همشهریان خود برداشته باشیم در پایان شعری ازغزلیات شمس را تقدیم همشهریانم می کنم بجوشید،بجوشید که ما بحرْ شعاریم بجز عشق،بجز عشق دگر کار نداریم درین خاک،درین خاک، درین مزرعه ی پاک بجز مهر،بجز عشق دگر تخم نکاریم چه مستیم !چه مستیم!از آن شاه که هستیم بیایید،بیایید که تا دست بر آریم چه دانیم،چه دانیم که ما دوش چه خوردیم که امروز،همه روز خمیریم وخماریم مپرسید،مپرسید زاحوال حقیقت که ما باده پرستیم،نه پیمانه شماریم شما مست نگشتید وزآن باده نخوردید چه دانید،چه دانید که ما در چه شکاریم؟ نیفتیم بر این خاک،ستان ما نه حصیریم بر آییم بر این چرخ،که ما مرد حصاریم ستان:بر پشت خفته 
نوشته شده توسط
کمال نعامی در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 21:4
زایش وبلاگ ها ی متنوع و گاها پربار وخرید کامپیوتر های شخصی صرفا برای دیدن و خواندن مطالب آن از یک سو و بروز استعدادهای نهفته و یافتن دوستان با ارزش خواننده و نویسنده ازسویی دیگرازجمله توفیقاتی است که با عنایت پروردگاربه واسطه این حرکت صادقانه ، خالصانه و عاشقانه نصیبمان گردید. بی شک میتوان گفت وبلاگ دیلمی یل یکی از پر خواننده ترین و پویا ترین وبلاگ ها در نوع خویش می باشد که این موفقیت جز با همراهی خوانندگان و نویسندگان حاصل نگردیده است ، خوانندگانی که با نظر های سنجیده به تکمیل مطالب و مهمتر از این به زایش مطالب جدید کمک نموده اند و نویسندگانی که عاشقانه با بازی با کلید های کی برد بر صفحاتش دغدغه هایشان را نگاشته اند. وبلاگ ام: بسیار با تو به اوج رسیدم با تو بسیار خندیدم با تو به دوستانم مهر ورزیدم با تو بسیار به خاطرات کودکی ام سفر کردم قصه های مادران ، دختران و ناخدایان ساده و صمیمی ام را با تو خواندم با تو تبریک گفتم و در شادی و غم های مردم ام شریک شدم با تو به عنوان یک دیلمی احساس غرور کردم. با تو محرومیت های دیلم ا م را مرور کردم با تو از تاریخ ام خواندم با تو رسوم منحصر بفرد ام را مرور کردم با تو دغد های دیلمی ام را تحقق بخشیدم دوستت دارم و از اینکه مرا با تمام کم کاری هایم پذیرابودی سپاسگذارم. تو بمان پر بارتر از همیشه ، شاداب تر از همیشه یک سالگی ات مبارک وبلاگ دیلمی ام دوستت دارم.
نوشته شده توسط
محمد رضا بشیری در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 12:8
یک سال قبل، وبلاگ «دیلمی یل» با هدف اولیه ارتباط با تمام دیلمی ها و بدون در نظر گرفتن موقعیت جغرافیایی فعلی آنان، شروع به کار کرد. این وبلاگ در ابتدای امربا نویسندگان محدودی کار خود را شروع کرده اما اکنون با گذشت یک سال، دارای 17 نویسنده ثابت می باشد. پستی و بلندی هایی که این وبلاگ پشت سر گذاشته و مسائل و مشکلاتی که خواسته یا ناخواسته در این یک سال بدان مبتلا گشته مرا بر آن داشت تا چند کلمه ای در مورد این وبلاگ بنویسم. البته این بدان معنی نیست که این نوشته می خواهد گزارش عملکردی از وبلاگ «دیلمی یل» ارائه نماید چرا که زحمت این مهم را بایستی طراحان اولیه آن متحمل گردند. نگارنده در این چند سطر قصد دارد از زبان خواننده و نه نویسنده وبلاگ، مساله ای را برای دست اندرکاران و خصوصا" مدیریت محترم این وبلاگ بیان کند. باشد که با شفاف سازی این معضل نیز مرتفع گردد. همان طور که پیش تر نیز بیان شد، این وبلاگ دارای 17 نویسنده، و بدون اغراق 17 نظر مختلف است. از بنده کم توان و بی سواد تا کارکشته و اهل قلمی چون «طاهری»، هنرمندانی چون «زاهدی پور و قصابکار»، محققی چون «شهبازی» و متخصصینی چون «راستی، شفیعی، نعامی، نامی، میرجهانمردی، غلامی پور، بشیری و یگانگی». از یک طرف شور جوانی و ایده های امروزی خانم ها «ستارپناهی و محسنی فرد» و از طرف دیگر دید محافظه کارانه و شاید کهنه امثال بنده. چطور می توان از لحاظ درج اخبار و مسائل دست اول شهر، «درویشی» را با دور از دیارانی چون من و ساسان خان یگانگی مقایسه کرد که اخبار دیلم بعد از چند روز به گوشمان می رسد (البته در این مورد وضع من از ساسان بهتر است). در یک کلام شاید اگر این نویسندگان، همگی در یک مکان جمع شده و هر روز در مورد مسائل مختلف به بحث می نشستند، معجون تقریبا" کامل و یکنواختی ایجاد می شد اما اکنون که بعد مسافت مانع این کار گشته، و از طرف دیگر به دلیل مشغله کاری فراوان، حتی ایجاد همفکری و نهایتا" تعامل، به کمک محیط مجازی اینترنت هم سخت و تا حدی غیرممکن شده است، خواننده را با دوگانگی های فراوان روبرو کرده است. به عنوان مثال یک نویسنده از درج نظر دوستی برآشفته شده و دیگری از همان نظر استقبال می کند. یکی توصیه شدید به درج نام نظر دهنده دارد و دیگری تمایل به عدم درج نام نظر دهنده (مانند اکثر وبلاگ ها). نویسنده ای از یک انتقاد (در هر شکل) سازندگی را استخراج می کند و دیگری سوزندگی را. یکی سعی می کند به کمک این وبلاگ مشکلات عدیده دیلم را راهگشا باشد و دیگری فقط می خواهد دل مشغولی های خود را بنویسد. در این بین خواننده بد بخت نمی داند با کدام ساز بایستی برقصد. کی انتقاد کند و کی تشویق کند. کی نظر سازنده بدهد و حتی کی تصویه حساب شخصی کند و اصلا" هدف اصلی طراحان این وبلاگ چیست. اگر هدف این وبلاگ بیان درد و مشکلات مردم است پس بایستی جز موارد نادر و فقط جهت تنوع، مسائلی غیر از اخبار دیلم و بیان مشکلات این شهر، چیز دیگری نگوید اما اگر هدف، فقط دل مشغولی های یک دیلمی باشد که درج کارهای ارزشمند عزیزانی چون بشیری که همواره در پی مسائل تحصیلی دانش آموزان و رفع مشکلات آنان است، یا بیشتر نوشته های آقایان طاهری، راستی و ... که بیان مشکلات فرهنگی و اجتماعی دیلم است، در این وبلاگ چه معنی دارد؟ درج بیان مشکلات شهر، کار بسیار عالی و در خور تقدیر است اما پیامد آن در بین مردم، توقع بی جا و باجایی است که مردم از این وبلاگ پیدا می کنند. البته نگارنده با درج مشکلات مردم در این وبلاگ مخالف نیست، اما قبل از آن بایستی این مطلب در بین همه خوانندگان جا بیفتد که این وبلاگ فقط در حد یک تریبون است که فقط جهت بیان مشکلات آنان (و نه اهرمی برای حل مشکلاتشان) می باشد. مقوله ای که تا کنون یا به آن پرداخته نشده و یا خیلی کم رنگ به آن پرداخته شده است. در پایان یادآور می شود که تبدیل این وبلاگ به تریبون آزاد زمانی موفق خواهد بود که اکثر قریب به اتفاق مسئولین شهر، روزانه به این وبلاگ سر زده و در مورد مسائل و مشکلات مردم، پاسخگو باشند و طبیعی است که برای رسیدن به آن روزها بایستی راه دور و درازی را هم پشت سر گذاشته و سختی و مرارتهای به انتظار نشسته را تحمل کرد.
نوشته شده توسط
محمد باقر غضبانی در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 10:35
و بالاخره یکی از خوانندگان گرامی با نام مجازی نوشته ای را به dilomiyal@yahoo.com فرستاد. دست شما درد نکند. به نمایندگی از همه نویسندگان و خوانندگان از ایشان سپاسگزارم.
داریوش راستی این شما و این هم فضول نباشی: با سلام. قبل از هر چيز مايلم چند نكته را درباره اين نوشته روشن كنم تا سوء تفاهمي پيش نيايد. نخست آنكه اين نوشته سياسي نيست و هيچ ارتباطي با چالش هاي مذهبي نيز ندارد اما صبغه قومي و ملي دارد. دوم اينكه، دو يا سه روز پيش قصد داشتم آن را ارسال كنم ولي متاسفانه فرصت فراهم نشد. بنابراين، همزماني اين نوشتار با پست نويسنده محترم مطلب زيباي "روز والنتين" كاملا اتفاقي است و به معناي به چالش كشيدن نوشته ايشان نيست، ضمن اين كه بنده احترامي فوق العاده براي اين خواهر بزرگوار و روشن ضمير قائلم. حقيقت آن است دقيقا سال گذشته در چنين ايامي يك دوست عزيز لينك اين مقاله وبنوشت را در اختيارم گذاشت و از آن زمان تا كنون بارها و بارها با كساني برخورد كرده ام كه شماره شناسنامه جناب والنتاين قديس را بلدند اما اگر از ايشان درباره مثلا "داريوش هخامنشي" سوالي بپرسيم طوري نگاه مي كنند كه گوئي از ايشان خواسته ايم نام پدربزرگ كدخداي دولقوزآباد در سال 1274 هجري قمري را بگويد! با اين پيش سخن، نوشته نويسنده محترم سايت zendehrood.com را عينا تقديم مي كنم. با اميد به شادكامي همه، "فضول نباشي"
ادامه مطلب
نوشته شده توسط
نویسنده میهمان در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 10:22
حدود یکسال پیش .... تلفن زنگ خورد ... ( Call From Daryoush ) گوشی رو برداشتم ... بعد از سلام و احوالپرسی صحبت از دیلم و بازار و ... داریوش : « من اینترنت هر چی« سرچ » کردم هیچ خبری یا مطلبی و دیلم ندیدم ، بجز چند خبر در مورد بمبی که نزیکل کنارکوه منفجر هایده بی ! » و ... و همون لحظه پیشنهاد ثبت یه وبلاگ رو داد و گفت از بچه های دیلم که ماهشهر زندگی می کنن و چند تا از دوستان دیلمی کمک بگیریم و یه وبلاگ گروهی راه اندازی کنیم . من هم چون قبل از آن به پیشنهاد همین آقا داریوش وبلاگ دخترم رو راه اندازی کرده بودم ، قبول کردم که تا آخر باهاش باشم ....
اوایل مطالب سمت و سوی مشخصی نداشت ، هدف مشخص نبود ، تا اینکه جمع هفت هشت نفری شکل گرفت و هر از گاهی جلساتی را با هم ( البته با خرج و مخارج زیاد!!) برگزار می کردیم ، با ساسان تلفنی ارتباط برقرار میکردیم ( انگار ایخواس وبلاگه افتتاح کنه ) خلاصه ... کم کم اهداف مشخص ، اساسنامه یی ( که تا الان نوشته نهابیده ) تنظیم و به دعوت از دوستان پرداختیم و حتی در وبلاگ هم از تعدادی از خوانندگان پر و پا قرص ( مخصوصاً ینالی که مهلی عاجزمون ایکردن) دعوت کردیم که عضو گروه دیلمی یل بشن که تعدادی قبول زحمت کرده و تعدادی همچنان در پشت اسامی مستعار باقی ماندند. ( یه مدتی فکر ایکردن که یکیشون مونوم ، اما نه مو بیدم !) .... « یه مدتی جر در گرفته بی ، یکی قهر ایکه وو یکی سهل ایکه ، یونه ایگرفتیم ... وو در ایرفت !! خلاصه بی مکافاتی تا اینجو اومدیمه !! » مدتی گذشت و با دعوت از اساتیدی همچون عبدالرضا شهبازی و کرامت طاهری عزیز ... وبلاگ به سمت و سوی جدید با مطالب بسیار متنوع تبدیل شد ... ( « نگارل کرامت » و « ترجمه یل عبدالرضای » بخونین .... ) مهدی هم که با تغییرات به موقع قالب وبلاگ و مطالب مفیدش باعث رونق و تنوع در وبلاگ شد... خانم شفیعی هم ( که یه دفه یی یه مطلب آشپزی زد ، ایقه نظر منفی دادن که « چاسی که سیمون پخته بی » من چیلمون زهر هابی ) با عکسها و مطالب جدید از رسم و رسومات دیلم ، همیشه با مطلب جدید همه را غافلگیر می کند!! ( اوفی ... چه گفتم !!) دیه باقیشه نینویسوم ... چون الان ایقه مطلب بالای مطلب مو ایزنن که ندیار ایابو !!!
نوشته شده توسط
محمدرضا زاهدیپور در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 9:54
یکمین سالروز تولد وبلاگ دیلمی یل را به نویسندگان و خوانندگان محترم تبریک عرض میدارم . به این بهانه دوستان را با مطالبی در خصوص وبلاگ نویسی أشنا مي كنم . وبلاگ و وبلاگ نويسي يكي از پديده هاي نوين در دنياي پر راز و رمز اينترنت است ، بطوريكه چندين ده هزار نفر از مردم سراسر دنيا از تمام سطوح اجتماعي و از تمامي قشرها به وبلاگ نويسي روي آورده اند و نوشته هاي خود را در معرض ديد عموم مراجعان از اقصي نفاط جهان در دهكده جهاني گذاشته اند .
نوشته شده توسط
حسن درویشی در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 9:44
یکسال از عمر " دیلمی یل " گذشت. در این مدت جوانانی که هر کدام در فواصل دور و دراز جغرافیایی زندگی می کردند، به مدد بهره گیری از تکنولوژی مدرن ارتباطی، این فواصل را شکستند، و در محیطی مجازی به بیان عقاید و درج نوشته هایشان پرداختند. در یکسالی که گذشت، " دیلمی یل " فراز و فرودهای بسیاری را از سر گذراند. هم روز های اوج داشت و هم کسادی در ارائه ی مطلب و عدم اقبال خوانندگان. گفتم خوانندگان. به نظر من خوانندگان جزیی غیر انکار در تداوم " دیلمی یل " به حساب می آیند. چه تشویق های آنها و چه خرده گیری های آنها. چه با نام حقیقی و چه با نام مجازی. مستعار نویسانی که همیشه و یا دست کم در مقطعی یار و همراه این وبلاگ بودند. شیخ شرجی ( که چقدر دلم برایش تنگ شده )، فضول باشی، خروس( در انواع مختلفش )، یه دیلمی، پلشتوک تنوب سید و.... اولین باری که با دیلمی یل آشنا شدم، حدوداً یک سال قبل، فکر کنم در مراسمی ( البته یادم نمی آید به چه مناسبت ) بود که مهندس محمدرضا بشیری روی تکه کاغذی آدرس دیلمی یل را نوشت و گفت این نشانی وبلاگی است که به تازگی راه اندازی کرده ایم و تاکید کرد که حتماً به آن سر بزنم. در ابتدا در جمع خوانندگان و نظر دهندگان بودم و بعدها به جمع نویسندگان این وبلاگ پیوستم. دیلمی یل مسلماً در آینده هم به نویسندگانی با مذاقها و رویه های متنوع تری محتاج است و هم به شمار خوانندگان افزونتری. بخش میهمان که اخیراً به وبلاگ اضافه شده است مکانی است برای توان آزمایی کسانی که قدرت نوشتن را در خود می بینند و دوست دارند به جمع نویسندگان این وبلاگ بپیوندند. امیدوارم در مدتی که از عمر مطلب نویسی من در این وبلاگ گذشته اگر خواننده ای و یا حتی نویسنده ای از نیش قلم من رنجیده به کرم و بزرگواری خود و به ساعاتی از شبانه روز که بی هیچ چشمداشتی صرف نگارش مطلب در این وبلاگ کردم، ببخشاید. حضور من در دیلمی یل بدلیل راه اندازی وبلاگ تخصصی ترجمه و مسایل مرتبط با ترجمه ( www.dilmajdilmaj.blogfa.com ) کمتر خواهد شد. برای همه آرزوی موفقیت و بهروزی دارم.
نوشته شده توسط
عبدالرضا شهبازی در دوشنبه سی ام بهمن 1385 و ساعت 7:23
وآن لحظه که وبلاگ دیلمی یل در یک دنیای کاملاً مجازی از درون یک اندیشه زائیده شد شاید باور گنجایش آن را نداشت که این مولود مجازی قادر خواهد بود دنیای حقیقی ما را چنان متأثر خود سازد تا مرزهای ارتباط رادرهم شکند ، حایل زمان ومکان را از میان بردارد و دوستان دیروز را بار دیگر به هم برساند ویا حتی قادر باشد حلقه اتصال یاران جدید امروز با افکار مجزا از سرزمین های دور با تمدن ها و فرهنگهای گوناگون باشد. اگر تا دیروز دنیای واقعی آینه ها به خلق تصاویرمجازی وغیرواقعی می پرداختند ، امروز این دنیای مجازی ارتباطاتند که دنیای حقیقی و واقعیات زندگی مان را به چالش می کشانند . آری امروز بر این باوریم که می توان در یک دنیای مجازی به نام وبلاگ دیلمی یل دنیای حقیقی دیلمی یل به تصویر کشید ، حقایق را نگاشت ، سرنوشت را تغییر داد ! و حتی وقایع شیرین فردا را به ثبت رساند البته بدین شرط که مقوله نوشتار و گفتار ملبس به کردار گشته و آستین همت برکشیم وبا حلقه یکدلی و وفاق در مسیر سبز پیشرفت وآبادانی گامهای استوار عملگرا برداریم . به امید آن روز. ضمن عرض تبریک وتحسین به مناسبت نخستین سالگشت وبلاگ به مدیر محترم وسپاس از زحمات و تلاش دوستان عزیز نویسنده به جهت حس مسئولیت پذیری بالا و همه خوانندگان ودوستداران" دیلمی یل ". بهروز باشید. "عبداله مرادی "
نوشته شده توسط
نویسنده میهمان در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 و ساعت 23:41
پُست ذيل را قبلاً آماده نموده بودم ولی با عنايت به درخواست مديريت محترم وب لاگ مبني بر نوشتن مطلبی به مناسبت يكمين سال تاسيس وب لاگ « ديلُمی يل » صلاح ديدم هم اكنون آنرا درج نمايم Happy birthday to you. happy birthday to you. happy birthday to dilomiyal. Happy birthday to you. شب های تاسوعا و عاشورا توفيقی نصيب شد تا تعدادی از دوستان و حتی همكلاسان سالهای گذشته كه هم اكنون در اقصاء نقاط كشور ، از تهران گرفته تا عسلويه و آبادان و ... سكونت دارند را از نزديك ملاقات نمايم ، اكثر آنها ديگر مرا به نام كرامت و يا نام خانوادگيم صدا نمی زدند ، آنها من و تمام نويسندگان و حتی بعضی از خوانندگان را با عنوان « ديلُمی يل » می شناسند و با بعضی از عزيزانی كه مرتباً به وب لاگ سر می زنند و كامنت می گذارند آشنايند و از من سراغ فضول باشی ، پلشتوك تنوب سّيد ، يه ديلمی و ... را میگرفتند و علاقه مند بودند من قيافه تك تك نويسندگان را به آنها نشان بدهم ، يعنی همان انتظاری كه من و خيلی از دوستان نويسنده آرزويش را داريم ؟! شب و روز عاشورا يكی از دوستان نويسنده اصرار داشت كه من آقای داريوش خان راستی را از ميان آن همه جمعيت پيدا نموده و به او نشان بدهم كه از بخت بد هر چه گشتم نتوانستم او را بيابم ؟! دوستان عزيز آيا می دانيد كه آدرس « ديلمی يل »به آمريكا ، آلمان ، دُبی و خيلی از كشورهای ديگر هم رفته است و شما در آنجا خواننده و مخاطب داريد ؟! چه بخواهيم و چه نخواهيم بخش عظيمی از جامعه روشنفكر و آشنا به كامپيوتر ما را به عنوان نمايندگان يك شهر و يك فرهنگ و زبان مشترك می دانند و هر روز هم به تعداد آنها افزوده می شود ؟! آنها خواسته ها و توقعاتی دارند كه نمی شود به راحتی از كنار آن گذشت و بی تفاوت ماند ؟! دوستان از من می خواستند كه : وب لاگ را همواره به روز نگه داريم ، مطالبمان تازه و جذاب باشد ، بخش عكس بخصوص در زمينه جاذبه های گردشگری ، مناظر طبيعی ، بازيهای محلی حتی البسه ، غذاها و مراسمات فعالتر عمل نمايد ، اخبار و گزارشات ديلم حتی موارد جزيی در وب لاگ درج گردد و عده ای هم خواستار پذيرش تبليغات آنها و درج در وب لاگ بودند و .... با اين توضيحات خواه ناخواه بايد بپذيريم كه « ديلُمی يل » پُل ارتباطی بين ما و همشهريانمان در سراسر جهان است ، پس بياييم با يك نشست در ايام تعطيلان نوروز نسبت به تدوين اساسنامه جديد ، براي نيل به اهداف مورد نظر كه همانا « ارتباط برای سازندگی » است گام برداريم ، من معتقدم كه حركت در دنيای مجازی زمينه ساز گام در عالم واقعيت است و مطمئناً اينگونه اقدامات مي تواند باقيات الصالحاتی باشد برای همه عزيزان همراه اعم از خواننده يا نويسنده ، كه آثار آن همواره در تاريخ و فرهنگ اين مرز و بوم ماندگار خواهد شد ، مَلخص كلام، « ديلُمی يل » امروز واقعاً به پل ارتباطی بين همشهريان در دهكده جهانی تبديل شده است و می طلبد كه مجموعه نويسندگان با همكاری خوانندگان گرامی در اين راستا اهتمام بيشتری داشته باشند . يا علی مدد
نوشته شده توسط
کرامت الله طاهری در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 و ساعت 22:14
در ابتدا اولین سالگرد تولد وبلاگ دیلمی یل رو به تمامی خوانندگان و نویسندگان وبلاگ و تمامی کسانی که امروز به مهمونی دیلمی یل تشریف آوردن تبریک عرض می کنم .و اما بعد میریم سراغ شیرینی دیلمی تا یک پذیرایی مفصل دیلمی از شما به عمل بیاریم. خانم های دیلمی در روزهای جشن و شادی در قدیم ،خود به پختن شیرینی در منزل اقدام می کردند.این شیرینی ها شامل ککال،کلیچه ولگیمات و قراپیچ بوده است.هر چند هنوز هم به مناسبتهای مختلف خانمهای دیلمی شیرینی می پزند. نانهای معروف دیلمی هم شامل تبدون،تکون و خشکک شور و شیرین است و حلواهای دیلمی شامل حلوای انگشت پیچ ،نشایی و برنجی و رنگینگ (که با رطب تازه درست می شود) می باشد. ککال و کلیچه برای عروس های خجالتی جوان از طرف مادر عروس پخته می شده و همراه او به منزل همسرش فرستاده می شده است تا مواقعی که عروس خانم ،احساس گرسنگی می کرده و خیلی با خانواده شوهر راحت نبوده از شیرینی های مادر استفاده کند .این رسم امروزه هم پابرجاست و مادران برای دختران خود ککال و کلیچه می پزند. و اما تبدون، نان مخصوص شب حنابندان در دیلم است .صبح روز حنابندان مهمانهایی که تا صبح در منزل عروس بیدار بوده اند با تبدون و حلوای برنجی پذیرایی می شوند.ومقداری از تبدونها به منازل دوستان و همسایگان نیز فرستاده می شود.شب حنابندان دوستان نزدیک عروس تا صبح به شادی و حتی در قدیم به اجرای نمایشنامه های طنزو کمدی می پرداخته اند و شبی خوش و خاطره انگیز را برای آخرین روزهای تجرد عروس خانم فراهم می کرده اند تا از ناراحتی و دلتنگی او برای جدایی از پدر و مادر بکاهند.سایر نانها در تمامی فصول برای استفاده ی خانواده پخته می شده است. حلوای انگشت پیچ نیز برای مهمانیها در کنار غذا پخته می شود.اگر برای مراسم عروسی به دیلم تشریف آوردید حتما با حلوای انگشت پیچ پذیرایی خواهید شد. و اما به هنگام باز شدن شکوفه ها و سر سبز شدن طبیعت به مناسبت عید نوروز ککال،کلیچه و قراپیچ درست می کنند و ایام عید از مهمانهای خود با این شیرینی ها پذیرایی می کنند. و لگیمات هم شیرینی مخصوص ماه رمضان است.و تبدون در روز عید فطر برای اولین صبحانه صرف می شده است. با تشکر از خانم زهرا دیلمی و حاج مریم دیلمی که دستور پخت شیرینی های محلی دیلم رو در اختیار ما قرار دادند امروز طرز تهیه ی شیرینی ها ی محلی دیلم رو به خانمهای علاقمند به شیرینی های محلی درادامه ی مطلب آموزش می دهیم.
طرز تهیه شیرینی های سنتی دیلم در ادامه مطلب ادامه مطلب
نوشته شده توسط
طیبه شفیعی در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 و ساعت 20:44
|
درباره وبلاگ
جويباری هستيم كه دوست داريم به اندازه وسع مان جاري شويم. اگر ياريمان كنيد شايد رودخانه و دريا شويم و اگر سنگ بر راهمان نهيد، شك نكنيد كه ما هم مرداب میشويم.
منوی اصلی
صفحه نخستتازه های وب آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه ایمیل نویسندگان وبلاگ اضافه به علاقه منديها نويسندگان
داریوش راستیعبدالرضا شهبازی معصومه راستی محمد باقر غضبانی محمد مهدی شفیعی کرامت الله طاهری سید حیدر میرجهانمردی محمدرضا زاهدیپور حسن درویشی محمد رضا بشیری فتح الله صالحی فرد نویسنده میهمان آرشيو نويسندگان وبلاگ آخرين نوشتهها
تــــــــــولـد نـــــــــــــــــورآزادی آدرس ما کجاست!؟ میوه برمزار اموات عید فطر ایرانی یا افغانی "گره گشو " مدرن حقوق شهروندي پرواز شاهین بر فراز آسمان فوتبال حذف حذف چند نکته پایه های نقد و انتخاب مناظره انتخابات دهم ریاست جمهوری معتقد یا شهروند؟ بدترین درد 20 نکته قانون و میوه روز معلم سیندرلای وطنی مورد عجیب دکتر محمود حسابی مرد نکونام شب و سحر همایش ها . کنگره ها وسمینار های اصلاح الگوی مصرف ملتها و فرهنگها بندر دیلم - نوروز 88 از دید دوربین ٍسيزده بدر امسال اطلاعیه فوتبال و سياست آرشیو
آبان 1388مهر 1388 شهریور 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 آرشيو موضوعی
عکسفرهنگ ديلم نويسندگان پيشنهادات سلامت و بهداشت ديلم شهر اطلاعات ديلم رشته تحصيلی آموزشی شعر و ادبیات شوراها متفرقه پيوندهای روزانه
به همه کفش پرتاب می کندعراق - كردستان پیرمرد 34 سال است که در دل کوه زندگی میکند! هزينه های اضافی تحريم ها بر مبادلات تجاری آخرین وضعیت بازار خودرو رتبه بندى حساب ذخيره ارزى كشورها كشف استوديوي ضبط ترانه عليه نظام بوش به هدف خود رسيد آرشيو پیوندها پيوندها
مترجم (عبدالرضا شهبازی)موسسه خیریه ولی عصر دیلم وبلاگ سی نیز وبلاگ لیراوی نصير بوشهر نسيم جنوب نشریه سیاسی بندر گناوه محمد دادفر هنرستان فنی و کاردانش پسرانه دیلم اشک مهتاب وبلاگ محمود داوودی مدیریت آموزش و پرورش دیلم حيات داوود فرودگاه بوشهر تنوب مرکز پیش دانشگاهی علامه دهخدا فرمانداري ديلم جاوید باد ایران و ایرانی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان دیلم آموزشگاه رانندگی نوین شهرستان بندردیلم آمار وبلاگ
|
| استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر نام وبلاگ و نویسنده مطلب آزاد می باشد |
